λέσχη ανάγνωσης κω

Γιατί αγαπάμε τις γυναίκες - Mircea Cărtărescu

2012-01-27T20:32:00.002+02:00

You are what you is! - Frank Zappa

Έλαβα από το νεοσύστατοεκδοτικό οίκο Αλλότροπο αυτό το πρώτο βιβλίο στα Ελληνικά του ΜιρτσέαΚαρταρέσκου. Γνώριζα ήδη το όνομα του συγγραφέα, και στα ράφια της βιβλιοθήκηςμου είχα σε ιταλική μετάφραση και αυτό το βιβλίο και ένα άλλο με τίτλο Νοσταλγία,για το οποίο ο Καρταρέσκου παρομοιάστηκε με τα μεγάλα ονόματα του Κάφκα και τουΜπόρχες. Αλλά ακόμα δεν είχα αρχίσει να διαβάζω ούτε το ένα ούτε το άλλο. Οιβιβλιοφάγοι θα καταλάβουν και σίγουρα θα αναγνωρίσουν αμέσως τα συμπτώματα:εμείς οι παλαβοί της ανάγνωσης, οι πάσχοντες από βιβλιοφαγία μαζεύουμε βιβλία ανεξάρτητααπό το πότε θα τα διαβάσουμε, η κατάλληλη στιγμή του καθενός θα έρθει, τοξέρουμε. Η έκδοση στα Ελληνικά, λοιπόν, της συλλογής "Γιατί αγαπάμε τιςγυναίκες" ήταν το κίνητρο για να γνωρίσω επιτέλους αυτό τον συγγραφέα.

Είναι μια συλλογή 22μικρών κειμένων που μοιάζουν να είναι αυτοβιογραφικά και έχουν ως επίκεντρο τηγυναίκα, ή μάλλον ως "φαινομενικό" επίκεντρο έχουν τη γυναίκα. Καιπροσθέτω το "φαινομενικό" γιατί νομίζω ότι οι διάφορες γυναίκες τουβιβλίου δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αφορμή του συγγραφέα για να μας μιλήσειγια τον εαυτό του. Και το κάνει με ειλικρίνεια και αμεσότητα, χωρίς να διστάζειγια παράδειγμα μπροστά σε θέματα που συνήθως κανείς δεν τολμά να εξομολογήσειόπως τα πιο απόκρυφα όνειρα ενός νεαρού σε πλήρη "θύελλα ορμονών", ήμια σεξουαλική αποτυχία με μια ώριμη γυναίκα.

Ο συγγραφέας μας συγκινείμε την εξιστόρηση για το μικρό Μίρτσεα που φοβήθηκε ότι στο δρόμο είχε χάσει τηνμάνα του: η χαρά που ένιωσε τη στιγμή που την ξαναείδε σημάδεψε τόσο βαθιά τηνψυχή του που, ασυνείδητα, την συνδύασε για πάντα με την μυρωδιά της καραμέλαςπου η μάνα του είχε αγοράσει: αυτή η μυρωδιά για πολλά χρόνια μετά έπαιξε τοίδιο ρόλο που είχε η περίφημη ματλέν για τον Μαρσέλ Προύστ.

Συμμεριζόμαστε μαζί τουτη στενοχώρια για μια κοπέλα που, παρά την διαφορά ηλικίας τον ερωτεύθηκε, ένακορίτσι που έμοιαζε με "λούτρινο αρκουδάκι", που είχε την παράξενησυνήθεια να επαναλαμβάνει συνέχεια, ξεκάρφωτα, την έκφραση "με την ουράστα σκέλια" που ήταν και η τελευταία φράση που ο Μίρτσεα άκουσε από κείνηπριν χάσει κάθε επαφή μαζί της. Ύστερα έμαθε ότι το "λούτρινο αρκουδάκι"έκρυβε μέσα της ένα μεγάλο και βαρύ μαργαριτάρι που την έτρωγε όπως στον"άνθρωπο με το λουλούδι στο στόμα" του Λουίτσι Πιραντέλλο.

Γελάμε κι λίγο μαζί τουκαι με την απογοήτευσή του όταν ένα χαζό ψυχολογικό τεστ τον κατατάσσει ως"κομφορμιστή" με ιδανικό επάγγελμα το "λογιστή".

Από αυτές και από όλεςτις άλλες ιστορίες του βιβλίου, αναδύεται μπροστά μου ένας άνθρωπος με όλες τιςδιάφορες πτυχές που αποτελούν την προσωπικότητά του.

Και καταλαβαίνω καισυμφωνώ απολύτως μαζί του όταν μας λέει ότι "δεν είμαστε αντικείμενα, αλλάδιαδικασίες".

Νομίζω ότι το τελικόσυμπέρασμα που βγάζω από αυτό το βιβλίο συνοψίζεται τέλεια με τις τελευταίεςπροτάσεις του διηγήματος "Ποιος είμαι εγώ" όπου διαβάζουμε:

"Εγώ είμαι, τελικά, η αναζήτηση του εαυτούμου. Υπάρχω επειδή ψάχνω τον ίδιο μου τον εαυτό. Δεν με ψάχνω για να με βρω: τογεγονός ότι ψάχνω τον ίδιο μου τον εαυτό μου είναι σημάδι ότι ήδη μεβρήκα"

Και έτσι, ναι, τώρα ξέρωτον Μιρτσέα Καρταρέσκου, τον νιώθω φίλο μου σχεδόν, και δεν εκπλήσσομαι πια γιατο πώς μπόρεσε μια άγνωστη ξεναγός, που ο Καρταρέσκου συνάντησε εντελώς τυχαίασε ένα μουσείο στην Ιταλία, να τον κοιτάξει μέσα στα μάτια και να τον φωνάξειμε το όνομά του: σίγουρα κι εκείνη η ξεναγός θα είχε διαβάσει τα βιβλία τουΜίρτσεα! J

giuseppina

η βασιλόπιτά μας

2012-01-25T08:45:00.000+02:00

κι έτσι και φέτος κι εμείς
κόψαμε τη βασιλόπιτά μας
ως ευχή για
καλή χρονιά
και
καλές αναγνώσεις

Με το φλουρί είχαμε το υπέροχο βιβλίο

Ταξίδι στην άκρη της νύχτας του

του Louis-Ferdinand Céline

Η τυχερή της χρονιάς είναι η Γιώτα!! :-)))

Το πνεύμα των Χριστουγέννων

2012-01-17T12:17:00.000+02:00

Δεν είχαμε καθορίσει ένα μοναδικό βιβλίο να διαβάσουμε ταυτόχρονα: γιατην περίοδο των Χριστουγέννων είχαμε αφήσει στην ελεύθερη επιλογή τιςαναγνωστικές μας δραστηριότητες και έτσι όλοι, αδιάφοροι για το τσουχτερόκρύο αλλά φορτωμένοι με τίτλους, ονόματα, ιστορίες, πλοκές και τόμους, τηνπροκαθορισμένη ώρα στον προκαθορισμένο τόπο συνάντησης, βρεθήκαμε γύρω από δυοκέικ (αντί βασιλόπιτα) να μιλάμε για όλα τα βιβλία που διαβάσαμε.

Τα διαβάσαμε, λοιπόν, άλλα τα αγαπήσαμε, άλλα μας άφησαν με κάποιεςαπορίες, αλλά δεν μας άρεσαν καθόλου, και έτσι η συζήτηση και οι ερωτήσεις πουκάναμε ο ένας στον άλλο, οι ανταλλαγές εντυπώσεων μεταξύ αυτών που ήδη γνώριζανκάποιους από τους τίτλους, γέμισαν την δίωρη συνάντησή μας και τηνκάνανε και πλούσια και ζεστή και εποικοδομητική και όμορφη.

Η Νταίζη, νέο μέλος της λέσχης μας, ξεκίνησε πρώτη και μας μίλησε για ταβιβλία που διάβασε τον Άγιο της μοναξιάς της Ιωάννας Καρυστιάνη, το οποίο της άρεσεαν και αρκετά βαρύ, και το Όνειρο του πρωτομάστορα Νικήτα του Άρη Φακίνου, τοοποίο αν και δεν το είχε τελειώσει της κίνησε το ενδιαφέρον από την πρώτηστιγμή και της άρεσε η εξέλιξη της πλοκής.

Η Μαρία πάλι διάβασε τοΦεύγω της Κώστιας Κοντολέων, το οποίο δεν της άρεσε καθόλου και δεν θα τοπρότεινε.

Η Ελένη Π. διάβασε το καινούριο βιβλίο της Ζυράννας Ζατέλη, Ηδονή στον κρόταφο, που είναι μια συλλογή κειμένων της που έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί σεδιάφορα έντυπα. Είναι ένα βιβλίο για όσους αγαπούν τη Ζυράννα και δίνειπερισσότερες πληροφορίες για την ίδια, φωτίζοντας στοιχεία του εαυτού της. ΗΕλένη μας το πρότεινε σε όσους αγαπούν τη γραφή της Ζατέλη.

Η Ιωσηφίνα διάβασε: Ο θάνατος της κόκκινης ηρωίδας τουΚιου Ξιάολόγκ, το οποίο με αφορμή τη δολοφονία και την προσπάθεια εξιχνίασηςτου εγκλήματος μιας νεαρής κοπέλας μας μιλάει για την κοινωνική και πολιτικήπραγματικότητα της Κίνας.Το βιβλίο άρεσε στην Ιωσηφίνα και το πρότεινε σε όσουςδιαβάζουν αυτού του είδους τη λογοτεχνία. Παράλληλα διάβασε την Πάπισσα Ιωάννατου Εμμανουήλ Ροίδη και την Απίστευτη ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας, τουΒαγγέλη Ραπτόπουλου, που της άρεσαν πάρα πολύ και την ενθουσίασε και το θέμα τους καιη διαπραγμάτευση του από τους συγγραφείς. Μίλησε επίσης για το βιβλίο Γιατί αγαπάμε τις γυναίκες του Μίρτσεα Καρταρέσκου που δεν είχε προλάβει ακόμα να τελειώσει, αλλά έβρισκε πολύ ωραίο.

Η Γιώτα μας μίλησε για το βιβλίο τουΧρήστου Τσιόλκα, Το χαστούκι, το οποίο ασχολείται με τη μορφή και το ρόλοτης οικογένειας στον 21ο αιώνα. Η ιστορία παρουσιάζεται από την οπτικήγωνία οκτώ πρωταγωνιστών, οι οποίοι με αφορμή το χαστούκι που θα δοθεί σε μια οικογενειακήσυνάντηση, θα αναγκαστούν να σκεφτούν και να αναθεωρήσουν την ίδια τους τηζωή, τις οικογενειακές τους σχέσεις, τις προσδοκίες, τα πιστεύω και τιςεπιθυμίες τους. Τα άλλα βιβλία που διάβασε ήταν Τελευταίο τραγούδι για τον Ρέμπους, του Ίαν Ράνκιν , ο Δωρητής της Λόις Λόουρι και η Συμφωνία των ονείρων, τουΝίκου Θέμελη, το οποίο ήταν πολύ κατώτερο των προσδοκιών της και αν δεν υπήρχετο όνομα του συγγραφέα, θα πίστευε ότι κάποιος άλλος έχει γράψει το εν λόγωβιβλίο.

Η Μαρίνα μας μίλησε για το τελευταίο βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου, Τοτρένο των νεφών, το οποίο δεν την ικανοποίησε και της φάνηκε μια συρραφήκειμένων της λογοτεχνίας της Ν.Αμερικής και ενός κεντρικού κειμένου της συγγραφέα.Επίσης διάβασε και το βιβλίο της Λένας Διβάνη «Προφανώς η Πηνελόπη ήταν ηλίθια»,το οποίο είναι μια συλλογή κειμένων που έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα έντυπα καιδεν είχαν κάποια ποωτοτυπία.

Η Ελένη Κ. παρουσίασε τοτελευταίο βιβλίο του Πέτρου Μάρκαρη, Περαίωση, το οποίο της άρεσε πολύ γιατί συμπλέκειτην αστυνομική ιστορία με το κοινωνικό σχόλιο του συγγραφέα, και τη συλλογή διηγημάτωντης Ιωάννας Καρυστιάνη «Καιρός σκεπτικός», το τελευταίο της βιβλίο, το οποίο συγκροτούν εννιά διηγήματα, μα κέντρο αναφοράς το χριστουγεννιάτικο τοπίο και ήρωες της, ανθρώπους που τους ενώνουν τα βάσανα, τα αδιέξοδα και γενικώς μια μοίρα δυσοίωνη που επιτείνεται διακριτικά από την περίφημη κρίση.

Ο Νίκος Κ. έχει ξεκινήσει το Τάδε έφη Ζαρατούστρας, του Φρίντριχ Νίτσε, το οποίο του φαίνεται αρκετά δύσκολο και δυσνόητο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα σταματήσει την ανάγνωσή του.

Ο Νίκος Ξ. διάβασε τον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ, που του άρεσε πάρα πολύ και μας το σύστησε ανεπιφύλακτα.

Τελευταία πήρε το λόγο η Ελένη Δ. η οποία μας παρουσίασε το βιβλίο του Άπτον Σινκλαίρ, Ο βασιλιάς Άνθρακας, ένα έργο εποχής που αναφέρεται στα ανθρακωρυχία της Αμερικής και τις συνθήκες διαβίωσης των εργατών με παράλληλη εξιστόρηση της ιστορίας ενός πλούσιου ιδιοκτήτη ορυχείου και την περιπέτεια που ζει υποδυόμενος ένα φτωχό εργάτη.

Στο τέλος κανονίσαμε να βρεθούμε την επόμενη Κυριακή 22 Ιανουαρίου για την κοπή της Πίτας μας!!! στις 11,30 στο ΘΕΑΤΡΑΚΙ

Tο επόμενο βιβλίο μας είναι ΚΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ, ΘΑ ΔΕΙΣ, του Χρήστου Οικονόμου και θα το συζητήσουμε στις 12 Φεβρουαρίου

giuseppina

το επόμενο βιβλίο της λέσχης μας

2011-12-19T09:30:00.003+02:00

η επόμενη συνάντηση για συζήτηση βιβλίου θα γίνει στις

15 Ιανουαρίου 2012.

(στις 6,30 στην καφετέρια FRIENDS)

Δεν θα έχουμε ένα κοινό βιβλίο να διαβάσουμε, όλοι μας θα κάνουμε την ελεύθερη επιλογή μας και στην συνάντηση του Ιανουαρίου ο καθένας θα μιλήσει για το δικό του βιβλίο!

Βιβλιοανταλλαγές: 10 και 11 Δεκεμβρίου 2011

2011-12-05T13:35:00.001+02:00

επόμενο βιβλίο: Για την αγάπη της γεωμετρίας της Σώτης Τριανταφύλλου

2011-11-13T21:02:00.001+02:00

Το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσει η Λέσχη μας είναι:

Για την αγάπη της γεωμετρίας της Σώτης Τριανταφύλλου

Το πικρότατο χρονικό της νιότης. Κεντρική ηρωίδα η Ανατολή Μπότσαρη που μεγαλώνει όπως μπορεί σε μια μεσοαστική οικογένεια στο κέντρο της Αθήνας... Μια οικογένεια συνηθισμένη, ίσως όχι και τόσο... 1971, 1972, 1973... 1990, 1999... Τα γεγονότα: ένας εφηβικός έρωτας, μια εγκατάλειψη, μια ακόμη εγκατάλειψη, δυο αποτυχίες απανωτές, ύστερα αρρώστιες, αναρρώσεις: να γονατίζεις εφτά φορές και να σηκώνεσαι οχτώ... Ίσως και να μη σηκώνεσαι την όγδοη φορά... Ακολουθεί μια αυτοκτονία, ο συνηθισμένος εφιάλτης του εγκλεισμού: πριν απ' αυτά, ταπεινώσεις, απώλειες, συμβιβασμοί. Το πικρότατο χρονικό της νιότης.

ΣΥΖΉΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ

18 Δεκεμωβρίου 2011

Βραβείο Αναγνωστών 2011

2011-11-09T13:19:00.001+02:00

Η Μάρω Δούκα και ο Γιάννης Μακριδάκης ζήτησαν να εξαιρεθούν τα βιβλία τους από την βραχεία λίστα.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βραβείο Αναγνωστών 2011

Σήμερα ανακοινώνεται η «βραχεία λίστα» και
η ψηφοφορία του κοινού αρχίζει...

Για 7η χρονιά οι αναγνώστες παίρνουν τον λόγο και ψηφίζουν
το αγαπημένο τους μυθιστόρημα.

Είστε βιβλιόφιλος;
Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό για το μυθιστόρημα της χρονιάς

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), σε συνεργασία με την ΕΡΤ, ξεκινά από σήμερα τη διαδικασία ψηφοφορίας για το Βραβείο Αναγνωστών 2011, δίνοντας την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να αναδείξει το αγαπημένο ελληνικό μυθιστόρημα της χρονιάς.

Στη φετινή διαδικασία, το ΕΚΕΒΙ απέστειλε σε όλες τις Λέσχες Ανάγνωσης της Ελλάδας τον κατάλογο όλων των μυθιστορημάτων που κυκλοφόρησαν την περίοδο 1/10/2010 – 30/9/2011 (δηλαδή 399 τίτλοι, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της Βιβλιονέτ) και οι Λέσχες ξεχώρισαν 123 πρωτότυπα ελληνικά μυθιστορήματα.

Τα 15 βιβλία που πήραν τις περισσότερες ψήφους από τις Λέσχες Ανάγνωσης, όπως καταγράφηκαν στο βιβλίο πρωτοκόλλου του ΕΚΕΒΙ, απαρτίζουν τη «βραχεία λίστα» του Βραβείου Αναγνωστών 2011.
[Η ψηφοφορία των Λεσχών ανέδειξε φέτος 16 βιβλία, λόγω ισοψηφίας στην 15η θέση. Παρέμειναν όμως 15 λόγω της επιθυμίας της συγγραφέως Μάρως Δούκα να εξαιρεθεί από την τελική ψηφοφορία κοινού το βιβλίο της «Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ»]

Οι φετινές επιλογές επιβεβαιώνουν το αναγνωστικό επίπεδο των μελών που παίρνουν μέρος στις δραστηριότητες των Λεσχών, αποτελώντας ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα ποιοτικής προσέγγισης της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας.

Με αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με το επώνυμο κάθε συγγραφέα:

	Ο ερωτευμένος Πολωνός της Μάρως Βαμβουνάκη, Εκδόσεις Ψυχογιός (στείλτε ΒΑ 1 στο 54160)
	Πρίγκιπες και δολοφόνοι του Μιχάλη Γεννάρη, Εκδόσεις Ινδικτος (στείλτε ΒΑ 2 στο 54160)
	Ο παλαιστής και ο δερβίσης του Θεόδωρου Γρηγοριάδη, Εκδόσεις Πατάκη (στείλτε ΒΑ 3 στο 54160)
	Πριν απ' το ηλιοβασίλεμα του Μάνου Ελευθερίου, Εκδόσεις Μεταίχμιο (στείλτε ΒΑ 5 στο 54160)
	Ανεμώλια του Ισίδωρου Ζουργού, Εκδόσεις Πατάκη (στείλτε ΒΑ 6 στο 54160)
	Η συμφωνία των ονείρων του Νίκου Θέμελη, Εκδόσεις Μεταίχμιο (στείλτε ΒΑ 7 στο 54160)
	Τα σακιά της Ιωάννας Καρυστιάνη, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 8 στο 54160)
	Ο γύρος του θανάτου του Θωμά Κοροβίνη, Εκδόσεις Αγρα (στείλτε ΒΑ 9 στο 54160)

	Ληξιπρόθεσμα δάνεια του Πέτρου Μάρκαρη, Εκδόσεις Γαβριηλίδης (στείλτε ΒΑ 11 στο 54160)
	Πώς να κρυφτείς της Αμάντας Μιχαλοπούλου, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 12 στο 54160)
	Η ενοχή της αθωότητας της Ιωάννας Μπουραζοπούλου, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 13 στο 54160)
	Για μια χούφτα βινύλια της Χίλντας Παπαδημητρίου, Εκδόσεις Μεταίχμιο (στείλτε ΒΑ 14 στο 54160)
	Κι όμως ανθίζει... της Λίας Μεγάλου-Σεφεριάδη, Εκδόσεις Μεταίχμιο (στείλτε ΒΑ 15 στο 54160)
	Η έρημος έρχεται του Μιχάλη Φακίνου, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 16 στο 54160)

Διαδικασία ψηφοφορίας

Πότε ψηφίζετε: 9 Νοεμβρίου – 5 Δεκεμβρίου 2011 Πώς ψηφίζετε: Στείλτε με sms (χρέωση απλού μηνύματος)
τον κωδικό που αντιστοιχεί στο βιβλίο της επιλογής σας, στο 54160

Ο ερωτευμένος Πολωνός της Μάρως Βαμβουνάκη (ΒΑ 1)
Πρίγκιπες και δολοφόνοι του Μιχάλη Γεννάρη (ΒΑ 2)
Ο παλαιστής και ο δερβίσης του Θεόδωρου Γρηγοριάδη (ΒΑ 3)
Πριν απ' το ηλιοβασίλεμα του Μάνου Ελευθερίου (ΒΑ 5)
Ανεμώλια του Ισίδωρου Ζουργού (ΒΑ 6)
Η συμφωνία των ονείρων του Νίκου Θέμελη (ΒΑ 7)
Τα σακιά της Ιωάννας Καρυστιάνη (ΒΑ 8)
Ο γύρος του θανάτου του Θωμά Κοροβίνη (ΒΑ 9)
Η άλωση της Κωσταντίας του Γιάννη Μακριδάκη (ΒΑ 10)
Ληξιπρόθεσμα δάνεια του Πέτρου Μάρκαρη (ΒΑ 11)
Πώς να κρυφτείς της Αμάντας Μιχαλοπούλου (ΒΑ 12)
Η ενοχή της αθωότητας της Ιωάννας Μπουραζοπούλου (ΒΑ 13)
Για μια χούφτα βινύλια της Χίλντας Παπαδημητρίου (ΒΑ 14)
Κι όμως ανθίζει... της Λίας Μεγάλου-Σεφεριάδη (ΒΑ 15)
Η έρημος έρχεται του Μιχάλη Φακίνου (ΒΑ 16)

Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.

Η ψήφος σας καταχωρείται αυτόματα.

Το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας προκύπτει κατά το ήμισυ (50%) από την ψήφο των αναγνωστών ενώ το υπόλοιπο 50% βγαίνει από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης (από τις οποίες προέκυψε η βραχεία λίστα).

Ο νικητής θα ανακοινωθεί στις 7 Δεκεμβρίου

Υπενθυμίζουμε ότι το αναγνωστικό κοινό τίμησε με την ψήφο του:

2010 - «Όπως ήθελα να ζήσω» της Ελένης Πριοβόλου
2009 - «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου
2008 - «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά
2007 - «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου
2006 - «Αμίλητα βαθιά νερά»της Ρέα Γαλανάκη
2005 - «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου

εκτοξεύοντάς τα για πολλούς μήνες στις λίστες των ευπώλητων.

Ο νικητής θα ανακοινωθεί στις 7 Δεκεμβρίου

Υπενθυμίζουμε ότι το αναγνωστικό κοινό τίμησε με την ψήφο του:

2010 - «Όπως ήθελα να ζήσω» της Ελένης Πριοβόλου
2009 - «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου
2008 - «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά
2007 - «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου
2006 - «Αμίλητα βαθιά νερά»της Ρέα Γαλανάκη
2005 - «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου

εκτοξεύοντάς τα για πολλούς μήνες στις λίστες των ευπώλητων.

Στη σκιά της πεταλούδας του Ισίδωρου Ζουργού

2011-11-01T19:50:00.000+02:00

Στις 16 -10-2011συναντηθήκαμε τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης της Κω και ανταλλάξαμε απόψεις γιατο βιβλίο του Ισίδωρου Ζουργού «Στη σκιά της πεταλούδας». ‘Έγινε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Οι περισσότεροι δηλώσαμε γοητευμένοι απότην ανάγνωση του μεγάλου αυτού Ελληνικού ιστορικού μυθιστορήματος. ..

Μας συνεπήρε η συναρπαστική πλοκή και η εκπληκτικήζωντάνια του αφηγηματικού λόγου. Μας γοήτευσε το ιδιαίτερο προσωπικό ύφος. Χαρήκαμε την άψογη, ολοζώντανη και σχεδόν ποιητικήγλώσσα. Σταθήκαμε στις πρωτότυπες παρομοιώσεις. Εντοπίσαμε σκόρπιεςλέξεις, προσεκτικά επιλεγμένες για να δώσουν το κλίμα της εποχής. Νοιώσαμε την μεγάλη αγωνία του Μάρκου καιτης Ελένης, που εγκλωβίζονται στοασανσέρ ενός δημόσιου κτιρίου ένα τριήμερο με καύσωνα, παραμονές του15Αύγουστου.

Διατρέξαμε μαζίτους μια καυτή ιστορική περίοδο 100 χρόνων.

Παρακολουθήσαμε με αγωνία το ξεδίπλωμα της ιστορίας των δύο οικογενειών σε διάστημα τριών γενεών.Βρεθήκαμε στα τέλη του 19^ου αιώνα στην Ανατολική Ρωμυλία και την Ανδριανούπολη παρακολουθώντας την ιστορίατης οικογένειας του Μάρκου, αλλά και στο Βελβεντό και στα γύρω χωριά τωνφυλετικών ανταγωνισμών που επικρατούσαν στη Μακεδονία, παρακολουθώντας τηνιστορία της οικογένειας της Ελένης.

Είδαμε να αποτυπώνεται στις τύχες τόσο τηςπροσφυγικής όσο και της ντόπιας οικογένειας η βαθιά εσωτερική αίσθηση των πιο ευαίσθητων εθνικώνθεμάτων: ασαφή γεωγραφικά και γλωσσικά όρια, απουσία εθνικής συνείδησης,συμβίωση με άλλες εθνότητες, εμφύλιες διαμάχες, αριστερή ιδεολογία καιακλόνητος συντηρητισμός.

Ζήσαμετους πολέμους του εικοστού αιώνα, την προσφυγιά,τους εμφύλιους σπαραγμούς, τις πολιτικές ανακατατάξεις, τα ιδεολογικά οράματα τηςαλλαγής του κόσμου, τις δικτατορίες, τη μεταπολίτευσηκαι τη δημοκρατία της σύγχρονης καταναλωτικής εποχής.

Ζωντάνεψε μπρος στα μάτια μας η τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής.

Παρακολουθήσαμε τις δύο οικογένειες να δίνουν τον αγώνα της καθημερινότητας καιτης επιβίωσης, τον αγώνα της ζωής και του θανάτου, του έρωτα και του πόνου,ζώντας στη δικιά τους σκιά τηςπεταλούδας.

Ιωάννα Μαργαρίτη

επόμενο βιβλίο: Χίλια Χρόνια που Ζω Εδώ - Μαριολίνα Βενέτσια

2011-10-17T09:10:00.000+03:00

το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσει η Λέσχη μας είναι

ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΖΩ ΕΔΩ της Mariolina Venezia εκδόσεις Καστανιώτη. Η συνάντηση για την συζήτηση θα γίνει στις 13 Νοεμβρίου στην καφετέρια FRIENDS στις 6,30 μμ.

Tο βιβλίο απέσπασε το Βραβείο Καμπιέλο καλύτερου μυθιστορήματος 2007.

Πρόκειται για την ιστορία πέντε γυναικών αλλά και πέντε διαφορετικών γενιών σε ένα χωριό της Νότιας Ιταλίας.

Η ιστορία ξεκινά το 1861 με την Ενωση της Ιταλίας και ολοκληρώνεται το 1989 με την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Πόλεμοι, προσφυγιά, πείνα, σκάνδαλα, αγώνες, ερωτικά πάθη χαρακτηρίζουν την οικογένεια Φαλκόνε, από τον άρχοντα του χωριού Φραντσέσκο και την ταπεινή σύντροφό του Κοντσέτα, ως την τελευταία απόγονο, την Τζόια, η οποία το σκάει από το σπίτι της για να ανακαλύψει το αληθινό νόημα της ζωής.

Βιογραφικά στοιχεία

Μαριολίνα Βενέτσια

Η Μαριολίνα Βενέτσια γεννήθηκε στη Ματέρα το 1961 και ζει στη Ρώμη. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές στη Γαλλία. Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και εργάζεται ως σεναριογράφος για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Το 1998 εκδόθηκε η πρώτη συλλογή διηγημάτων της με τον τίτλο Altri miracoli. Το Χίλια χρόνια που ζω εδώ είναι το πρώτο της μυθιστόρημα, το οποίο το 2007 τιμήθηκε με το λογοτεχνικό βραβείο Καμπιέλο. Το 2009 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά της Come piante tra i sassi.
σελ. 272
Θεώρηση μετάφρασης: Δήμητρα Δότση
Μετάφραση: Δήμητρα Κατσιμάνη
Εκδότης: Καστανιώτης
Στο εξώφυλλο φωτογραφία του Carlo Dalla Mura.

2011-09-26T20:53:00.000+03:00

‎1 Οκτωβρίου 2011, στην πλατεία Ελευθερίας από τις 10 π.μ. εώς τις 1,30 μ.μ.

ΒΙΒΛΙΟΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ: ελεύθερη ανταλλαγή μεταχειρισμένων βιβλίων.

Θα χαρούμε να έρθουμε σε επαφή με όσους ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην ομάδα μας

βιβλίο προς ανάγνωση για το ραντεβού της 16 Οκτωβρίου 2011

2011-09-19T12:40:00.001+03:00

Στην σκιά της πεταλούδας
Ισίδωρος Ζουργός

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα του ευρύτερου βορειοελλαδικού χώρου μέσα από το χρονικό δύο οικογενειών που απλώνεται σε τρεις ολόκληρες γενιές. Από την Ανατολική Ρωμυλία και την Αδριανούπολη στα τέλη του 19ου αιώνα και από τα καμένα χωριά των φυλετικών ανταγωνισμών στη Μακεδονία της ίδιας εποχής, έως τη σημερινή Θεσσαλονίκη, οι πόλεμοι, η προσφυγιά, ο ιδρώτας και τα πάθη τόσων χρόνων έρχονται και στραγγίζουν στη συνάντηση ενός άντρα και μιας γυναίκας έναν τριήμερο καύσωνα του Αυγούστου κάτω από περίεργες συνθήκες.
Είναι ακόμη ένα μυθιστόρημα-έπος του αγώνα της καθημερινής ζωής, καθώς και μια ελεγεία των "αποτυχημένων", του έρωτα και του χρόνου που περνά. Πιο πολύ όμως είναι το εκτενές μυθιστόρημα της Θεσσαλονίκης. Τα κτίρια, οι δρόμοι, τα στέκια, οι γωνιές της, οι εξοχές της, τα περίχωρα, το δέρμα της ολόκληρο, με το αποτύπωμα ενός ολόκληρου αιώνα.

Ο Νίκος Θέμελης μας άφησε

2011-08-21T21:05:00.001+03:00

Πέθανε ο συγγραφέας Νίκος Θέμελης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 20 Αυγούστου 2011

Τελευταία ενημέρωση: 20/08/2011 22:26

Web-Only

Την τελευταία του πνοή άφησε το απόγευμα του Σαββάτου ο συγγραφέας Νίκος Θέμελης, ο οποίος επί σειράν ετών υπήρξε συνεργάτης και διευθυντής του γραφείου του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Ο Νίκος Θέμελης πέθανε σε ηλικία 64 ετών, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου το 1975 εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή του σε θέματα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα, στο υπουργείο Οικονομικών και στη Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου Υπουργών στις Βρυξέλλες.

Από το 1981 υπήρξε συνεργάτης του Κώστα Σημίτη, ακολουθώντας τον στα υπουργεία Γεωργίας, Εθνικής Οικονομίας, Παιδείας, Βιομηχανίας και στα πρωθυπουργικά του καθήκοντα μεταξύ 1996-2004.

Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα: Η αναζήτηση (1998), Η ανατροπή (2000), Η αναλαμπή (2003), Για μια συντροφιά ανάμεσά μας (2005), Μια ζωή δυο ζωές (2007) και Οι αλήθειες των άλλων (2008).

Θεματολογικά, στα μυθιστορήματά του αναφέρεται σε μια μεγάλη περίοδο του ελληνισμού των τελευταίων τριών αιώνων, τόσο στο χώρο της διασποράς όσο και στο χώρο της αναδυόμενης νεοελληνικής αστικής τάξης.

Η αναπαράσταση της εποχής -με πραγματολογικό υλικό και μυθοπλασία- αποτελεί τον καμβά όπου υφαίνεται η σύγκρουση ιδεών, η αμφισβήτηση και η ανατροπή στερεοτύπων, οι κοσμοϊστορικές αλλαγές της κεντρικής Ευρώπης, αλλά και τα μυστήρια της ψυχής, καθώς και ζητήματα που σχετίζονται με την ατομική και τη συλλογική ταυτότητα.

προτάσεις για το καλοκαίρι 2011

2011-07-21T14:06:00.002+03:00

Αγανακτήστε!
By Stéphane Hessel

Το κοιμητήριο της Πράγας
Μυθιστόρημα
By Umberto Eco

Ο ερωτευμένος Πολωνός
Μυθιστόρημα
By Μάρω Βαμβουνάκη

Σχετικά με την Υπατία...
By Άννα Γκέρτσου - Σαρρή

Αρόδο
Μυθιστόρημα
By Ασημένια Σαράφη

Το όνειρο του Κέλτη
Μυθιστόρημα
By Mario Vargas Llosa

Άγιοι και δαίμονες εις ταν Πόλιν
By Γιάννης Καλπούζος

Το δωμάτιο
Μυθιστόρημα
By Emma Donoghue

Η ηλικία της αβεβαιότητας
By Andrea Camilleri

Ανεμώλια
Μυθιστόρημα
By Ισίδωρος Ζουργός

Λογοκρίνοντας μια ιρανική ερωτική ιστορία
Μυθιστόρημα
By Shahriar Mandanipour

Σιντάρτα
Ένα ινδικό παραμύθι
By Hermann Hesse

Η κλέφτρα των βιβλίων
Μυθιστόρημα
By Markus Zusak

Ερως 13
By Αλέξης Σταμάτης, Κώστας Ακρίβος, Δημήτρης Μαμαλούκας, …

Στη σκιά της πεταλούδας
By Ισίδωρος Ζουργός

Το σπίτι του ύπνου
By Jonathan Coe

Η αστόλιστη βασίλισσα
By Maurizio Maggiani

Τρία άλογα
By Erri de Luca

Θα φτύσω στους τάφους σας
By Boris Vian

Χωρίς προστασία
By Olivier Adam

Η παιδική ηλικία του Νιβάζιο Ντολτσεμάρε
By Alberto Savinio

Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης
By Italo Calvino

Για μια χούφτα βινύλια
By Χίλντα Παπαδημητρίου

Κάτι θα γίνει, θα δεις
Διήγηματα
By Χρήστος Οικονόμου

Ευχαριστήριο μήνυμα

2011-06-26T21:47:00.002+03:00

Η Λέσχη Ανάγνωσης Κω θα ήθελε να ευχαριστήσει δημόσια όσους συνεργάστηκαν για την διοργάνωση της εκδήλωσης προς τιμήν του ποιητή Μανώλη Φουρτούνη και συνέβαλαν στην επιτυχία της.

Θερμά ευχαριστώ :

Στο Κέντρο Γραφικών Τεχνών Μαστρογιώργη για την εκτύπωση των προσκλήσεων της εκδήλωσης

Στον κ. Κλάδη για την εκτύπωση της αφίσας για την εκδήλωση

Στο ξενοδοχείο Μαριτίνα για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας και τη φιλοξενία της εκδήλωσης

Στον κ. Σταματουλάκη για τη χορηγία του

Στα βιβλιοπωλεία Έκφραση και Πολύκεντρο Θαλασσινός για την συνεργασία τους

Στα τοπικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, εφημερίδες, τηλεόραση και ιστοσελίδες που πρόβαλλαν την εκδήλωση

Στους ομιλητές κ. Νικολή, κ. Κογιόπουλο και κ. Νούτσο, που πρόθυμα αποδέχτηκαν την πρόσκληση μας να μετέχουν στην εκδήλωση

Στον μουσικό κ. Νίκο Γκαναβούρα για την μουσική επένδυση

Και τέλος στις μαθήτριες Μιρέλλα Καβαδάκη, Παρασκευή Κρητικού και Νικολέτα Σούλη για την συμμετοχή τους στην εκδήλωση

Saluto di Diego Zandel a Manolis Fourtounis - Χαιρετισμός του Ντιέγκο Τζάντελ στο Μανώλη Φουρτούνη

2011-06-26T11:11:00.002+03:00

Χαιρετισμός του Ντιέγκο Τζάντελ στο Μανώλη Φουρτούνη
ακολουθεί η μετάφραση στα Ελληνικά

Carissimi amici,
Solo pochi giorni dal mio arrivo a Kos mi impediscono di essere, come avrei tanto voluto, tra voi in questa occasione per salutare e parlare dell’opera e della figura di Manolis Foυrtounis, un uomo del quale mi onoro essere amico e compagno di strada nell’amore per la poesia e la letteratura e nella speranza di un mondo migliore.
Avrei voluto ascoltare le relazioni dei miei cari amici, Kostantino Kojopoulos e Panaiotis Noutsos, ai quali devo la mia riconoscenza per avermi fatto conoscere personalmente Manolis.
L’incontro con lui, avvenuto pochi anni fa in occasione del convegno che i sindaci dell’isola avevano organizzato per festeggiare i suoi straordinari 80 anni, è stato uno tra i più belli e significativi della mia vita.
Non è così facile incontrare un Maestro. Perché Manolis è questo: un Maestro di vita, al quale guardare, come a un faro nel buio della notte, per non smarrire la rotta.
Ce lo dice la sua vita, consumata nell’affermazione delle sue idee di uguaglianza, giustizia sociale e libertà contro poteri spietati posti a difesa del privilegio e della ricchezza di pochi, e ce lo dicono i suoi libri, la sua poesia che ci ricorda a ogni verso che l’anima, lo spirito, non muore mai dentro di noi se, come Manolis, pur nelle condizioni peggiori di vita, sappiamo coltivare l’amore e la speranza.
DIEGO ZANDEL

Αγαπητοί φίλοι,

Μόνο λίγες ημέρες πριν φτάσω στη Κω με χωρίζουν από το να βρεθώ, όπως θα ήθελα, μαζί σας σε αυτή την εκδήλωση για να χαιρετήσω και εγώ και να μιλήσω για το έργο και για την προσωπικότητα του Μανώλη Φουρτούνη, του όποιου έχω τη τιμή να είμαι φίλος και συνταξιδιώτης στην αγάπη για την ποίηση και τη λογοτεχνία καθώς και στην προσδοκία για ένα καλύτερο κόσμο.

Θα μου άρεσε πολύ να ήμουν εκεί και να ακούσω τις εισηγήσεις των αγαπητών φίλων μου, του Κώστα Κογιόπουλου, του Παναγιώτη Νούτσου, στους οποίους οφείλω την γνωριμία μου με τον Μανώλη.

Η πρώτη μας επαφή έγινε πριν από λίγα χρόνια στη συνάντηση που είχαν διοργανώσει οι δήμαρχοι του νησιού για να γιορτάσουν τα 80 υπέροχα χρόνια του Μανώλη. Ηταν από τις πιο όμορφες και σημαντικές συναντήσεις της ζωής μου.

Δεν είναι τόσο απλό να συναντάς έναν Δάσκαλο. Γιατί ο Μανώλης αυτό είναι: ένας Δάσκαλος ζωής, τον οποίο κοιτάς όπως τον φάρο στο σκοτάδι της νύχτας για να μη χάσεις την πορεία σου.

Αυτό μας αποδεικνύει η ίδια η ζωή του, που την έχει αφιερώσει στα ιδανικά της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Αντίπαλη πάντα με σκληρές εξουσίες, ταγμένες στην υπεράσπιση των πλεονεκτημάτων και του πλούτου των λίγων. Αυτό αναβλύζει από τα βιβλία του, την ποίησή του που μας υπενθυμίζει στο κάθε στίχο ότι η ψυχή, το πνεύμα ποτέ δεν πεθαίνει εάν ξέρουμε, όπως ο Μανώλης ξέρει, ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες ζωής, να καλλιεργούμε την αγάπη και την ελπίδα.

Ντιέγκο Τζάντελ

Μανώλης Φουρτούνης: 25 Ιουνίου 2011

2011-06-20T09:35:00.001+03:00

Η Λέσχη Ανάγνωσης Κω διοργανώνει μια συνάντηση με τον ποιητή

Μανώλη Φουρτούνη

και την παρουσίαση της συλλογής ποιημάτων

Διαδρομές

(εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2010)

Για τον ποιητή και τα ποιήματά του θα μιλήσουν οι

Κώστας Κογιόπουλος

Παναγιώτης Νούτσος

Χαράλαμπος Νικολής

Σάββατο 25 Ιουνίου 2011 στις 7,00 μ.μ. στο Ξενοδοχείο ΜΑΡΙΤΙΝΑ στην Κω

Συνάντηση με το συγγραφέα Μάνο Κοντολέων

2011-05-27T09:31:00.010+03:00

Συνάντηση με το συγγραφέα Μάνο Κοντολέων

Την Παρασκευή 13 Μαΐου βρέθηκε στο νησί μας καλεσμένος του δημοτικού Ζιπαρίου ο Μάνος Κοντολέων. Στα πλαίσια της επίσκεψης αυτής ο συγγραφέας συναντήθηκε με τη Λέσχη ανάγνωσης Κω και τη Λέσχη Ανάγνωσης του 1ου Γυμνασίου. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του ξενοδοχείου Αλεξάνδρα , την οποία ευγενικά μας παραχώρησε η κ.Σούλη – Μπακάλογλου.

Ο συγγραφέας μας μίλησε για το έργο του γενικά αλλά και για τον Ανίσχυρο Άγγελο , βιβλίο που είχαν διαβάσει οι μαθητές της Λέσχης Ανάγνωσης και τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Κω. Ο κ. Κοντολέων αναφέρθηκε στη λογοτεχνία γενικά λέγοντας πως δεν έπρεπε να διαχωρίζεται σε παιδική , εφηβική και λογοτεχνία για ενήλικες, αλλά ότι η λογοτεχνία απευθύνεται σε όλους ανεξαρτήτως ηλικίας και αυτό που παίζει ρόλο είναι η αξία του λογοτεχνικού έργου. Ένα άρτιο λογοτεχνικό έργο κερδίζει τους αναγνώστες κάθε ηλικίας.

Παράλληλα, μας μίλησε για τον Ανίσχυρο Άγγελο και μας αποκάλυψε ότι ο άγγελος αυτός είναι ο ίδιος ο συγγραφέας, που αδυνατεί να επηρεάσει την ζωή όλων των ηρώων του. Ο κάθε ήρωας στο έργο αυτό έχει προσωπική ευθύνη για τις πράξεις του. Ο κεντρικός ήρωας, η Αγγέλα, ο πατέρας της έχουν την επιλογή να φερθούν κατά τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Το έργο γράφτηκε εν θερμώ και ενώ είχε συμβεί το δραματικό γεγονός της δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου Αλέξη. Ο κ.Κοντολέων μας είπε ότι τον ενδιέφερε να δείξει τι συνέβαινε στη σκιά των βασικών γεγονότων. Επίσης μας ανάλυσε τη θέση του για την ύπαρξη και καλών αστυνομικών, που δεν επιλέγουν τη δουλειά τους αλλά έτυχε να βρεθούν στο επάγγελμα αυτό και δεν παύουν να είναι καλοί άνθρωποι με συναισθήματα, γνώσεις και συνείδηση του ρόλου τους (επιλογή ή αποποίηση της αναίτιας βίας).

Μιλώντας για τα βιβλία του «Γεύση πικραμύγδαλου» και «οι Δυο τους κι άλλοι δυο» και παίρνοντας αφορμή από το ρόλο που παίζει η πεθαμένη μητέρα στη Γεύση πικραμύγδαλου, αναφέρθηκε στην σχέση της ζωής και του θανάτου και πως αυτά τα δύο γεγονότα αποτελούν τις πιο σημαντικές στιγμές που έζησε και ό ίδιος στη ζωή του –τη γέννηση των παιδιών του και το θάνατο της μητέρας του. Και τα δυο γεγονότα αν και διαφέρουν έχουν ως κέντρο τη ζωή : το άτομο που μας έδωσε ζωή και τα πλάσματα που θα συνεχίσουν τη δική μας ζωή. Οι άνθρωποι που φεύγουν από κοντά μας δεν παύουν να υπάρχουν στη ζωή μας και να συνομιλούμε μαζί τους, αφού γνωρίζουμε καλά πως σκέπτονταν και πως δρούσαν όταν βρίσκονταν εν ζωή.

Ο κ. Κοντολέων μας μίλησε και για την επιλογή ενός μέρους του αναγνωστικού κοινού να διαβάζει τη λεγόμενη ροζ λογοτεχνία, λέγοντας ότι δεν ακυρώνει τις επιλογές αυτές, αν ικανοποιούν τον αναγνώστη. Αποτελεί, εξάλλου, ευθύνη του κάθε αναγνώστη το τι θα διαβάσει και πόσο θέλει να προχωρήσει τις αναγνώσεις του. Και αναφερόμενος σε περιστατικά από τις επισκέψεις του σε σχολεία τόνισε ότι αποτελεί δικαίωμα του ανθρώπου να μην διαβάζει, αν η εμπειρική σχέση του με τη ζωή είναι τόσο δυνατή που τον καλύπτει.

Τέλος μας μίλησε για τη σχέση λογοτεχνίας και ζωής και κατά πόσο η μια μιμείται την άλλη ενώ αναφέρθηκε στην τεχνική που ακολουθεί ένας συγγραφέας και πόσο αυτή επηρεάζει τη λογοτεχνική αξία του έργου.

Η ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε βοήθησε ώστε η συνάντηση να κρατήσει κοντά τρεις ώρες!Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς το συγγραφέα για τη συνάντηση αυτή και να του ευχηθούμε πάντα λογοτεχνικές επιτυχίες!Και φυσικά τον περιμένουμε ξανά στην Κω!

HISHAM MATAR / ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

2011-05-15T09:20:00.003+03:00

HISHAM MATAR / ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

Γράφω με αφορμή ένα βιβλίο που διαβάσαμε πρόσφατα στη λέσχη και που θα ήθελα να σας προτείνω. Πρόκειται για το «Στη χώρα των ανδρών» τουHisham Matar.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Λιβύη του Καντάφι στο τέλος της δεκαετίας του ʼ70. Ένας εννιάχρονος, ο Σουλεϊμάν, βιώνει με τον χειρότερο τρόπο την αγριότητα ενός απόλυτα αυταρχικού καθεστώτος. Όταν ο πατέρας ενός φίλου του συλλαμβάνεται από την μυστική αστυνομία ως ύποπτος αντεπαναστατικής δράσης, δεν φαντάζεται ότι ο επόμενος που θα ακολουθήσει θα είναι ο δικός του πατέρας. Ο συγγραφέας κόβει την ανάσα του αναγνώστη περιγράφοντας λίγο μετά τις σκηνές της ανάκρισης και της δολοφονίας με απαγχονισμό του Ουστάθ Ρασίντ, του πατέρα του μικρού φίλου του.

Ο Hisham Matar απεικονίζει με τον καλύτερο τρόπο ότι πίσω από τον «μεγάλο ηγέτη» και τον «μεγάλο τιμονιέρη», όπως αποκαλούν τον Καντάφι οι προπαγανδιστές του, δεν κρύβεται τίποτε άλλο από μια ακόμα δικτατορία που έχει αφαιρέσει ακόμα και τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα από τους πολίτες της.

Λέξεις όπως ανασφάλεια, κακοποίηση, απαισιοδοξία, αγανάκτηση, λύπη... ο μικρός Σουλεϊμαν δεν τις μαθαίνει μέσα από ένα εννοιολογικό λεξικό αλλά του τις μαθαίνει βιωματικά η ίδια η ζωή. Αδυνατώντας να κατανοήσει τα δρώμενα γύρω του, δεν διστάζει κάποια στιγμή να συνεργαστεί με τους διώκτες του πατέρα του με την ελπίδα ότι θα τον σώσει.

Εκτεθειμένος σε φόβους δυσανάλογους για την ηλικία του και σε πιεστικές καταστάσεις, δίχως βοήθεια από το περιβάλλον του (η μητέρα του αδυνατεί να τον βοηθήσει εγκλωβισμένη στον αλκοολισμό), αναζητά ένα καταφύγιο. Το βρίσκει τελικά στο μικρό εργαστήριο στην ταράτσα του σπιτιού του όπου γίνεται ο χώρος που καταφεύγει για να ονειρευτεί όταν νοιώθει ότι η πραγματικότητα γύρω του τον συνθλίβει.

Εδώ πρέπει να πούμε ότι ο συγγραφέας μοιράζεται μαζί μας προσωπικές του εμπειρίες εφ’όσον ο πατέρας του υπήρξε θύμα του καθεστώτος Καντάφι. Το βιβλίο αν και γράφτηκε λίγα χρόνια πριν επανέρχεται στο προσκήνιο λόγω των σύγχρονων γεγονότων στη Λιβύη για να μας θυμίσει, να μας πληροφορήσει, να μας συγκινήσει και να μας καθηλώσει με την αυθεντικότητά του.

Σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

Νίκος Ξενοκώστας

ΒΙΒΛΙΟΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ Σάββατο 14 Μαίου 2011 στην πλατεία Ελευθερίας

2011-05-12T10:58:00.000+03:00

Απαντώντας στην πρόσκληση της ένωσης των τοπικών ΜΜΕ, αυτό το Σάββατο 14 Μαΐου θα είμαστε κι εμείς από την Λέσχη Ανάγνωσης της Κω στην πλατεία Ελευθερίας από τις 10,00 εώς τις 2,00 με τις ΒΙΒΛΙΟΑΝΤΑΛΛΕΣ μας,

ελεύθερη ανταλλαγή μεταχειρισμένων βιβλίων.

«Τα σακιά», Ιωάννα Καρυστιάνη

2011-05-01T17:14:00.000+03:00

"Τι έχουν, μωρέ, τα δικά σας σακιά; Μια χρεωκοπία, έναν ξενιτεμένο, κατραπακιές της εφορίας, αποτυχία στον ΑΣΕΠ, μια κακιά πεθερά, έναν νευρασθενικό προϊστάμενο, ένα παιδί που πετάει μολότοφ, ένα τζάκι που ντουμανιάζει το λιβινγκρούμ, οισοφαγική παλινδρόμηση, υψοφοβία, κερατλίκια, ραγάδες στον πισινό. Για περάστε να ρίξετε μια ματιά στο δικό μου, να σας κοπεί ο βήχας."

Στο νέο μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη η Βιβή Χολέβα, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, εργάζεται ως "αποκλειστική κατ' οίκον". Περιποιείται ηλικιωμένους ανθρώπους που έχουν ανάγκη τη φροντίδα της. Έχει έναν γιο, τον Λίνο, ο οποίος βαδίζει σε "περίεργα και σκοτεινά μονοπάτια". Μια ολιγοήμερη άδεια γίνεται αφορμή να φύγουν οι δυο τους για ένα ταξίδι στους Δελφούς. Εκεί, στον ιερό χώρο της ελληνικής αρχαιότητας, μάνα και γιος θα έρθουν κοντά, αν και τους χωρίζει χάσμα βιωμάτων, ένα κενό που μοιάζει να είναι από παλιά αγεφύρωτο. Στις πέντε μέρες που διαρκεί η εκδρομή, ξετυλίγεται το παρελθόν τους ενώ ο αναγνώστης, μέσα από την ορμητική γραφή της συγγραφέως, ανακαλύπτει σταδιακά τι είναι τα σακιά του τίτλου: τα ηθικά και ψυχικά φορτία που κουβαλούν οι ήρωες, αλλά κυρίως τα βάρη που επωμίζεται εδώ και χρόνια ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο παρακολουθεί αδύναμο την ιστορία να χαράσσεται ερήμην του και τη ζωή να διαδραματίζεται μακριά του.

(http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=157379)

Το βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη, Τα σακιά, προκάλεσε μια έντονη συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της λέσχης. Οι περισσότεροι βρήκαμε εξαιρετικό το βιβλίο και θεωρήσαμε τολμηρό και δύσκολο συγχρόνως το θέμα του. Η Καρυστιάνη παρουσιάζει την ιστορία της Βιβής Χολέβα και του γιου της, Λίνου, χωρίς να προσπαθεί να εκμαιεύσει τη συμπάθεια ή την απέχθεια μας. Η ιστορία της Βιβής είναι η ιστορία μιας γυναίκας που παγιδεύτηκε μέσα στα όνειρα των άλλων γι αυτήν-σπουδάζοντας αρχικά κάτι που δεν την αφορούσε-και στη συνέχεια κυνηγώντας το χρήμα και αδιαφορώντας για την κατ’ ουσία σχέση με την οικογένεια που δημιούργησε. Ο γιος της βιώνει τραυματικά τη μοναξιά του και την απομόνωση και παρουσιάζει ψυχοπαθολογική συμπεριφορά.

Η συγγραφέας ξεκινά το βιβλίο με την οργάνωση από τη μητέρα της εκδρομής στους Δελφούς και δεν αποκαλύπτει το μυστικό που καθορίζει τη σχέση των δύο βασικών προσώπων διατηρώντας τη δραματική ένταση. Στη συνέχεια προχωρεί σε μια αναδρομή στο παρελθόν της Βιβής, προσπαθώντας να ανιχνεύσει τα αίτια της προσωπικής της αποτυχίας. Ο λόγος δίνεται έπειτα στο γιο που μιλά για τα προσωπικά του αδιέξοδα και όλα όσα σφράγισαν τη ιδιαιτερότητα του για να φτάσει στο τέλος να παρουσιάσει τη λύση του δράματος με την άμεση εμπλοκή της μητέρας.

Παράλληλα με την εξιστόρηση της ιστορίας η συγγραφέας μας παρουσιάζει και την εξέλιξη της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, τη στροφή της προς την υλική ευδαιμονία και τον καταναλωτισμό καθώς και την ηθική κατάπτωση. Οι πρωταγωνιστές του δράματος ζουν μέσα σε μια τέτοια κοινωνία και βιώνουν τις αλλαγές της μικροαστικής τάξης στην οποία ανήκουν.

Οι ήρωες δεν έχουν κάτι ηρωικό .Όπως λέει και η ίδια η Καρυστιάνη :

« Οι ζωές τους καθόλου σπάνιες. Πατήσια, ένα μικρομάγαζο, ένα διαμέρισμα, ένα σκυλί, μια ψευτοσχολή, διαδρομές στις γειτονιές της Αθήνας και υποχρεωτικές παρουσίες στο χωριό.

Βιβή και Λίνος δεν είναι εξωγήινα τέρατα και για την ερμήνευση συμπεριφορών και πράξεων δεν καταφεύγω στα προφανή δεκανίκια μιας μάνας πουτάνας ή θρησκόληπτης κι ενός πατέρα τραμπούκου.

Στην καθημερινότητά τους αναγνωρίζουμε κοινά στοιχεία με την καθημερινότητα των πολλών, με τη δική μας καθημερινότητα.

Οι ταραγμένες ψυχές κουρνιάζουν στα σπίτια αδιακρίτως, πλούσια και φτωχά, θεοσεβούμενα και άθεα, σπουδαγμένα και μη, δεξιά κι αριστερά και απολίτικα».

(http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=06/11/2010&id=220296)

Οι ενστάσεις ορισμένων μελών μας αφορούσαν την παρουσίαση του χαρακτήρα της μητέρας πιστεύοντας ότι εμφανίζει στοιχεία δύο διαφορετικών χαρακτήρων, διόλου δικαιολογημένων και την επιφανειακότητα της διαχείρισης του θέματος(η συγγραφέας δεν εμβάθυνε στην ψυχολογική παρουσίαση των ηρώων).

Η συνολική γνώμη ωστόσο ήταν θετική και θεωρούμε ότι τα Σακιά αποτελούν ένα από τα καλύτερα βιβλία που διαβάσαμε φέτος. Κυρίως, γιατί όπως λέει και η ίδια η συγγραφέας « δεν πιστεύω ότι υπάρχουν πεντακάθαρες συνειδήσεις. Ολοι κουβαλούν στο σακί τους, μαζί με τα βάσανα, ομολογημένες ή ανομολόγητες αδικίες που διέπραξαν ή δεν προσπάθησαν να αποτρέψουν»

2011-04-21T22:00:00.000+03:00

Καλό Πάσχα

Η κραυγή των λύκων του Βασίλη Κουτσιαρή και του Γιάννη Διακομανώλη

2011-04-04T19:47:00.001+03:00

Σε μια εποχή που τα βιβλία για μεγάλα παιδιά (9 ετών και πάνω) είναι στην πλειοψηφία τους ξένα μεταφρασμένα, πήραμε με μεγάλη χαρά στα χέρια μας την «Κραυγή των λύκων», το βιβλίο δυο νέων εκπαιδευτικών που ζουν στο νησί μας, του Βασίλη Κουτσιαρή και του Γιάννη Διακομανώλη.

Οι συγγραφείς του βιβλίου γνωρίζοντας από το επάγγελμά τους την τάση που κυριαρχεί στην ηλικία αυτή των παιδιών για ταύτιση με ήρωες που ζουν την περιπέτεια, τη γενναιόφρονα στάση και την έκφραση ευγενικών συναισθημάτων δημιούργησαν δυο ήρωες που ανταποκρίνονται σ΄αυτή την τάση: ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, το Λούη και την Άννα.

Τοποθέτησαν τη δράση των ηρώων τους σ’ ένα χωριό, τη Βόθη, όπου συμβαίνουν μυστήρια πράγματα.

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ότι:

«Τη νύχτα στο χωριό αυτό τα φώτα δε σβήνουν ποτέ. Κανείς δεν τολμά να βγει έξω. Φοβούνται τους λύκους.

Ο Λούης, ένα εντεκάχρονο αγόρι, θα ανακαλύψει το μυστικό των λύκων. Η ζωή του θα κινδυνέψει. Η Άννα, η μοναδική του φίλη, θα το καταλάβει και θα προσπαθήσει να τον βοηθήσει.»

Χρησιμοποιώντας τη μαγεία του φανταστικού, οι συγγραφείς μας έκαναν να ζήσουμε την αγωνία και να αισθανθούμε τα συναισθήματα του μικρού Λούη και της φίλης του, παρά το ότι δεν είμαστε παιδιά. Αλλά αυτό δεν είναι και το μυστικό της επιτυχίας ενός παιδικού βιβλίου; Να διαβάζεται δηλαδή απ’ όλες ανεξαιρέτως τις ηλικίες.

Κατάφεραν επίσης να μας μεταφέρουν αβίαστα το μήνυμα της φιλίας και της αγάπης, μήνυμα σπουδαίο και επίκαιρο.

Στα θετικά του βιβλίου επισημάναμε την ενδιαφέρουσα πλοκή, τα ευρήματα που ξαφνιάζουν και την απλή, κατανοητή από τα παιδιά γλώσσα.

Οι ωραίες εικόνες της Ελένης Αϋφαντή ζωντάνεψαν την ατμόσφαιρα και τη μαγεία της ιστορίας.

Κατά τη γνώμη μας, πρόκειται για ένα βιβλίο που μορφώνει το γούστο του παιδιού, αναπτύσσει τη φαντασία του και κυρίως το κάνει να απολαμβάνει την ανάγνωση.

Αναμένουμε τη συνέχεια της προσπάθειάς τους.

Λένε για μας: ο Παναγιώτης Νούτσος στην εφημερίδα Αυγή 26-1-2010

2011-03-24T15:17:00.001+02:00

Εσωτερικός τουρισμός

Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/12/2010

Τώρα που οι φτωχοί δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, γίνονται φτωχότεροι, ήταν αναμενόμενο να υποστεί αισθητή μείωση και ο εσωτερικός «τουρισμός». Αν συνυπολογισθεί η εμφανής αύξηση του τιμαρίθμου και η έμμεση φορολογία που πλήττει καίρια τα χαμηλά εισοδήματα, καθώς και η απόδειξη των εισιτηρίων έχει εξαιρεθεί από το αφορολόγητο όριο των εισοδημάτων, καθίσταται προφανές τι σημαίνει ένα οικογενειακό ταξίδι σε μια τέτοια δυσχείμερη πραγματικότητα.
Σε κάθε περίπτωση, όσο σφιχτή κι αν είναι η τσέπη μας, τα ερεθίσματα για έναν εναλλακτικό προβληματισμό θα μπορούσαν να δοθούν και σ' ένα δεύτερο «σπίτι»: σ' έναν χώρο μακριά από το καθημερινό πεδίο της εργασίας και συνάμα αρκετά κοντά στην οικογενειακή θαλπωρή και τις εγγενείς της φαντασιακές παραστάσεις. Μια μαθητεία στο «ταξιδεύειν» σημαίνει τη δυνατότητα να διπλασιάζεις τον κόσμο: πέρα απ' αυτόν που σε καθηλώνει στις ανάγκες και τους καταναγκασμούς του επιούσιου, διανοίγεται ένας δεύτερος που μπορεί να φέρει και τη σφραγίδα σου ή έστω την αγρύπνια σου.
Η «αναψυχή», σ' αυτήν την περίπτωση, δεν εξαντλείται στην αναπαραγωγή της εργασιακής δύναμης του ανθρώπου και, πολύ περισσότερο, δεν υποτάσσεται στην αναγκαιότητα του εργάσιμου χρόνου που προφανώς τη χρηματοδοτεί και την ενθαρρύνει. Είναι, επίσης, αντιληπτή η πολυσχιδής σήμερα εκμετάλλευση του «ελεύθερου χρόνου» στους κόλπους μιας «μαζικής κουλτούρας» που εμπορευματοποιεί ό,τι θα μπορούσε να αποτελεί αξία χρήσης και επομένως το μετατρέπει σε ανταλλακτική αξία. Η απάντηση στη γενικευόμενη τάση υπαγωγής του στον εργάσιμο χρόνο, μολονότι συχνά ελλιπής και αποσπασματική, θα μπορούσε να συνδέεται με τα στοιχεία μιας νέας ευαισθησίας που συνάγεται από νέες μορφές συλλογικότητας, μέσα σε «στέκια» αναψυχής που θα τείνουν να καταστούν εστίες πολιτικής παιδείας και κοινωνικών αντισωμάτων.
Ας δούμε από κοντά ένα νηολόγιο. Με τον ποιητή παρέα, μπορείς να καταπλεύσεις στη Σέριφο. Ο Μικρός ναυτίλος, που αποφαίνεται ότι «πλοίο διαρκείας η χώρα μου», επιχειρεί να διακρίνει γιατί το «ένα νησί χωρίζεται σε δύο ή τρία», με την υπόσχεση να μας υποδείξει πώς συντελείται η «διαρκής ανατροπή κάθε χρηστικής αντίληψης για τη φύση του υλικού κόσμου». Κι εκεί που αντιστέκεσαι σε έναν τέτοιο ποιητικό νατουραλισμό από την ανάποδη, έρχεται ο ίδιος ο ποιητής και από τη «γέφυρα ενός πλοίου» σου δείχνει, νοτιοανατολικότερα, τη Μήλο, την Κίμωλο, τη Φολέγανδρο, την Ίο και την «κόρη Θηρασία». Μάλιστα, με «ασβέστη και με θάλασσα» της σιγομιλάει: «Θα σου προσφέρω μια ζωή (τη ζωή που δεν αξιώθηκα) χωρίς αστυνόμους, χωρίς φακέλους, χωρίς κελιά. Μόνο μ' ένα λευκό πουλί πάνω από το κεφάλι σου». Ό,τι δηλαδή δεν πρόλαβαν να ονειρευθούν όσοι μετείχαν στην αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου (Αύγουστος 1916), με τους τέσσερις νεκρούς από βόλι των «βασιλικών χωροφυλάκων» στο Μεγάλο Λειβάδι.
Ένας άλλος τρόπος «ταξιδιού» είναι να βρεις την αντοχή να παρακολουθήσεις το «Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ με θέματα Υγείας», που πραγματοποιήθηκε για δεύτερη χρονιά στην Κω. Για παράδειγμα, ό,τι αφορά τα μεταλλαγμένα προϊόντα, την ικανότητα της μνήμης, την αγάπη της προσφοράς, τους νέους στην ψυχή, την αποξένωση και τον Ιπποκράτη στην Ολυμπία. Μόνο που στο ίδιο αυτό νησί δεν ξεδίνεις αποκλειστικά με το έργο «Λέσχη Χορού της Άιντα» («Ida's Dance Club»), με το διαγωνισμό χορού ζευγαριών να στρέφεται εναντίον κάθε «αντιξοότητας». Γιατί έχεις τη δυνατότητα να λάβεις μέρος στη «Λέσχη Ανάγνωσης Κω», που δραστηριοποιήθηκε με επιτυχία εδώ και τρία χρόνια, με τη ριζοσπαστική πρωτοβουλία μιας γυναικοπαρέας που δεν αποκλείει κανέναν. Ακόμη κι αν ειπωθεί ότι διαδέχθηκε το «Σύνδεσμο Πολιτικού και Κοινωνικού Διαλόγου», δακτυλοδεικτεί ευκρινέστερα πώς η εξοντωτική διαμάχη σχημάτων της τοπικής αυτοδιοίκησης, τα οποία όμως προέρχονται από τους ίδιους πολιτικούς χώρους, δεν μπορούν να συγκαλύψουν ό,τι διενεργείται στην κεντρική πολιτική σκηνή και προφανώς αφορά όλη την επικράτεια, ιδίως τη νησιωτική.
Κάθε απόπειρα κατανόησης ενός κειμένου εγκλείει απελευθερωτικές δυνατότητες. Και το πιο ουσιαστικό: αυτή την απελευθερωτική έλξη τη συναντάς διαυγέστερα και αμεσότερα, όταν έχεις αποσείσει τα δεσμευτικά πρότυπα, την υστερόβουλη τακτική, το πολιτικό κόστος και ό,τι άλλο συνοδεύει τους δυσπρόσιτους «custodes sacrorum». Μόνο που το «διαβιβάζω» απλουστεύεται σε «διαβάζω», ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος «διαβάζει βουλωμένο γράμμα», με κύριο νοηματικό πυρήνα το «μεταφέρειν» ή «μεταδίδειν». Η «ανάγνωση», λοιπόν, ως «υπηρεσία διαβιβάσεων» του ιστορικού ως κοινωνικού όντος, τόσο παλαιότερα όσο και σήμερα με την ηλεκτρονική σκευή της σηματοδοσίας. «Διαβίβαση» νοημάτων επιχειρεί ο καθένας μας και συνάμα δέχεται «μηνύματα» και κάθε είδους συμβολικά αγαθά.
Σ' ένα τέτοιο «ταξίδι» υπονοείται η διαρκής εναλλαγή ρόλων. Όταν δηλαδή διδασκόμενοι καταλαμβάνουν επάξια τη θέση των διδασκόντων και τους ξεπερνούν. Έτσι μπορούν να περιορίσουν δραστικά την εξουσιαστική πλευρά των θεσμών μαθητείας, χωρίς ποτέ να την εξαφανίζουν, ακόμη κι αν υφίστανται αγωγή «υπνοπαιδείας», απ' όποια πλευρά κι αν σταθεί κανείς. Συναφώς, ενδέχεται να πολλαπλασιάζονται τα απρόοπτα που διαφεύγουν από την κανονι(στι)κότητα των λειτουργιών αυτής της μαθητείας. Προφανώς, εδώ και δεκαετίες, οι θεσμοί δημοσιότητας, «συμβατικοί» ή «εικονικοί», υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της σχολικής σφαίρας, άσχετα αν ο τωρινός μας «σχολαστικισμός» κάποτε είναι προϊόν της «σχόλης» και όχι του «σχολείου».
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΤΣΟΣ

Λένε για μας: "η ιδιαίτερα δραστήρια Λέσχη Ανάγνωσης Κω"

2011-03-15T13:02:00.002+02:00

Η Μυρτώ Τσελέντη στο ένθετο CULTURE της εφημερίδας "Ο κόσμος του επενδυτή" της 5 Μαρτίου 2011 λέει:

Ο Γιάννης Μακριδάκης στην Κω

2011-03-04T20:55:00.001+02:00

Η λέσχη ανάγνωσης Κω σε συνεργασία με το ΕΚΕΒΙ φιλοξένησε στις 26 Φεβρουαρίου τον συγγραφέα Γιάννη Μακριδάκη με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου « Λαγού μαλλί»

Στις 6.30 μ.μ ο χώρος του ΚΕΚ 1 είχε γεμίσει με κόσμο που ήθελε να γνωρίσει από κοντά τον συγγραφέα, να συζητήσει μαζί του και να του θέσει ερωτήσεις .

Τα μέλη της λέσχης ανάγνωσης, είχαμε ετοιμάσει μια σειρά ερωτήσεων με αναφορές στα προηγούμενα βιβλία του, με σκοπό να πάρουμε απαντήσεις σε ότι μας ξένισε, μας άρεσε, μας προβλημάτισε και ταυτόχρονα να δώσουμε την ευκαιρία σε όσους δεν είχαν προλάβει να διαβάσουν τα βιβλία του, να πάρουν μια γεύση για την θεματολογία τους.

Ο συγγραφέας, ομιλητικός, αναλυτικός και πρόθυμος να λύσει κάθε απορία, μας μίλησε για θέματα που μας απασχολούν σήμερα όπως το μεταναστευτικό, την οικονομική κρίση, την εκκλησία, τους συγγραφείς, την λογοτεχνία, τις γυναίκες αλλά και για τις προσωπικές του επιλογές, που τον οδήγησαν στο δρόμο της λογοτεχνίας, εγκαταλείποντας μια για πάντα το επάγγελμα του μαθηματικού. Παράλληλα μας μίλησε για το ερευνητικό του έργο και για τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η αγάπη για το τόπο του στο συγγραφικό του έργο.

Ενδεικτικά θα σταθούμε στα σημεία που μας έκαναν εντύπωση και αξίζει να τονίσουμε.

Ευαισθητοποιημένος στο θέμα των μεταναστών, εξέφρασε την άποψη ότι από τα χρόνια του Α΄ παγκοσμίου πολέμου που σημειώθηκε μεγάλο μεταναστευτικό κύμα μέχρι και σήμερα δεν έχει αλλάξει τίποτα όσον αφορά την αντιμετώπιση των μεταναστών από την χώρα που τους υποδέχεται.

Ο ίδιος είναι υπέρ της ελεύθερης εισροής μεταναστών στην Ελλάδα από όπου και αν προέρχονται Πακιστάν, Αφγανιστάν, κ.α. Η άποψη του είναι να μην υπάρχουν υψωμένα τείχη αλλά η προσπάθεια των κρατών να αποβλέπει στην αφομοίωση των μεταναστών δίνοντας τους δουλειά, γη να καλλιεργούν .

Όσο για την ανεργία που επικαλείται το επίσημο κράτος, πιστεύει πως όλα αυτά τα νούμερα είναι πλασματικά και πως δεν μπορεί να υπάρχει ανεργία σε μια χώρα που υπάρχουν εργατικά χέρια και τεράστια γη για καλλιέργεια. Και συνεχίζει, πως όλοι πρέπει να κάνουμε την προσωπική μας επανάσταση, η οποία θα είναι η παραγωγική, αναλαμβάνοντας να καλλιεργούμε και να παράγουμε αυτά που μας είναι απαραίτητα.

Η σχέση του με την εκκλησία είναι μηδενική. Απεχθάνεται τους υποκριτές που η ζωή τους δεν συνάδει με τα όσα η θρησκεία προστάζει και προσπαθούν να διατηρούν την εικόνα του καλού χριστιανού μένοντας στο τυπικό μόνο μέρος καθώς και τους παπάδες, γι΄αυτό και προτιμά να επισκέπτεται τις εκκλησίες, όταν είναι άδειες.

Δεν πιστεύει στην τύχη, αλλά στην σκληρή δουλειά και στις προσωπικές επιλογές, οι οποίες είναι καθοριστικές και συσχετίζοντας το θέμα με το βιβλίο του «δεξιά τσέπη του ράσου» είπε πως ο καθένας μας ξέρει τι είναι αυτό που βάζει στη δεξιά τσέπη του δικού ράσου για να τον πάει μπροστά, ως κινητήριος δύναμη για την ζωή του.

Για το δικό του ταξίδι στη ζωή, είπε πως δεν το είχε κατά νου να γίνει συγγραφέας αλλά του προέκυψε μέσα από την αγάπη του για την έρευνα, στην οποία έχει αφιερώσει ατελείωτες ώρες δουλειάς για πολλά χρόνια, με αποτέλεσμα να έχει μαζέψει τόσο υλικό που η αναγκαιότητα να καταγραφεί ήταν επιβεβλημένη.

Εκτιμά τους συγγραφείς που γράφουν ανεπιτήδευτα όπως Α. Σουρουνη, Ι. Καρυστιάνη, Π.Μάτεσι κ.α. και όχι τους συγγραφείς του σαββατοκύριακου ή αυτούς που γράφουν μετά την κύρια απασχόλησή τους και τα βιβλία τους συγκαταλέγονται στα ευπώλητα των τελευταίων ετών.

Μίλησε με δυσπιστία για τους ευπώλητους συγγραφείς η οποίοι σήμερα μπορεί να κάνουν πωλήσεις έως και 200.000 αντίτυπα, αλλά είναι βέβαιος πως στο μέλλον δε θα τους θυμάται κανείς. Άλλωστε η αληθινή αξία ενός συγγραφέα φαίνεται στο πέρασμα του χρόνου. Ο χρόνος είναι αυτός που καταξιώνει ένα συγγραφέα.

Για τα δικά του βιβλία εξέφρασε την ελπίδα, ότι θα αντέξουν στο χρόνο, ότι η συχνότητα με την οποία γράφει τώρα λόγω του πλούσιου υλικού, στην πορεία θα φθίνει, όσο για την χρήση της ντοπιολαλιάς, την κάνει όχι γιατί έχει την ψευδαίσθηση πως συμβάλλει με αυτόν τον τρόπο στην διατήρηση της μια και ότι διατηρείται σήμερα πεθαίνει αύριο, αλλά γιατί του αρέσει, γιατί είναι η γλώσσα που μιλάει και ακούει σε καθημερινή βάση στο τόπο που ζει και από μόνη της είναι λογοτεχνία.

Επίσης θεωρεί πως είναι κρίμα κουβέντες κάποιου ψαρά, κάποιου τσοπάνη που τις ακούει και ανατριχιάζει να μην υπάρχουν και μέσα στα γραπτά του.

Η θεματολογία των βιβλίων του έχει να κάνει πάντα με γεγονότα, θρύλους, ανθρώπους, τοποθεσίες του νησιού του χωρίς να φοβάται πως αυτό στο μέλλον θα το περιορίσει θεματικά, αφού δεν έχει κανένα πρόβλημα, αν δεν έχει πια τίποτα να γράψει, να σταματήσει και να ασχοληθεί με το ψάρεμα.

Θέλει να γράφει πάντα και μόνο για θέματα που γνωρίζει καλά και έτσι αιτιολόγησε και την έλλειψη γυναικείων χαρακτήρων στα βιβλία του αφού, όπως είπε, δεν τις έχει κατανοήσει.

Τέλος έκανε και μια μικρή αναφορά στο νέο του βιβλίο μιλώντας μας περιληπτικά για το θέμα τονίζοντας την σημασία που έχει η πρώτη πρόταση στα βιβλία του και πόσο τον βασανίζει πάντα η εύρεσή της.

Το κοινό συμμετείχε στη συζήτηση κάνοντας αρκετές ερωτήσεις στον συγγραφέα, κάποιοι διαφώνησαν με συγκεκριμένες θέσεις του, όλοι όμως, όπως διαφάνηκε έφυγαν με θετική εντύπωση για τον Γιάννη Μακριδάκη, έναν άνθρωπο με ενδιαφέρουσα κοινωνική δράση και ένα νέο συγγραφέα που όλα δείχνουν πως έχει να δώσει πολλά στη σύγχρονη λογοτεχνία.

Αναστασία Τσολάκη

26_02_2011

2011-02-18T12:19:00.001+02:00

Ο Γιάννης Μακριδάκης κοντά μας

2011-02-10T14:22:00.001+02:00

Ο Γιάννης Μακριδάκης

θα είναι στην Κω

στις 26 Φεβρουαρίου 2011

καλεσμένος από την Λέσχη Ανάγνωσης Κω.

Η συνάντηση με τον συγγραφέα θα γίνει

στο ΚΕΚ-ΕΝΑ στο Πλατάνι στις 6,30 μ.μ.

Είσαστε όλοι καλεσμένοι !!! :-)

Η αφορμή της συνάντησης είναι το νέο του βιβλίο "Λαγού Μαλλί"

αλλά η συζήτηση θα είναι για ολόκληρο το συγγραφικό του έργο.

Άλλα βιβλία του συγγραφέα:

2010 Ήλιος με δόντια Μυθιστόρημα Εστία

2010 Συρματένιοι, ξεσυρματένιοι· όλοι Μαρτυρίες προσφύγων

και στρατιοτών 1941-1946 Εστία

2009 Η δεξιά τσέπη του ράσου Νουβέλα Εστία

2008 Ανάμισης ντενεκές Μυθιστόρημα Εστία

Σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

Τα σακιά - Ιωάννα Καρυστιάνη

2011-01-24T09:02:00.000+02:00

Η λέσχη ανάγνωσης Κω διαβάζει το βιβλίο: Τα σακιά της Ιωάννας Καρυστιάνη
σε αυτό το βίντεο η συγγραφέας διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο της:

Το Μέγαρο Γιακουμπιάν

2011-01-17T21:34:00.000+02:00

Το βιβλίο με το οποίο άνοιξε η αναγνωστική μας αυλαία τη νέα χρονιά ήταν το Μέγαρο Γιακουμπιάν του Αλάα Αλ-Ασουάνι, ένα βιβλίο που άρεσε σε όλους και όλες και προκάλεσε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: Ο Αλάα αλ-Ασουάνι γεννήθηκε το 1957 στην Αίγυπτο και είναι οδοντίατρος. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο (ΗΠΑ). Το «Μέγαρο Γιακουμπιάν» είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του και έχει μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες.

Το βιβλίο οφείλει τον τίτλο του στο ομώνυμο κτίριο που οικοδομήθηκε τη δεκαετία του ‘30 με παραγγελία του εκατομμυριούχου Αγκόπ Γιακουμπιάν, προέδρου της αρμενικής κοινότητας της Αιγύπτου, στο καλύτερο σημείο της οδού Σουλεϊμάν Μπάσα, στο κέντρο του Καΐρου. Κατοικήθηκε στην αρχή από την αφρόκρεμα της κοινωνίας, για να αλλάξει, μετά την άνοδο του Νάσερ στην εξουσία το 1952, κοινωνική σύνθεση: τότε άρχισε η χρησιμοποίηση των σιδερένιων δωμάτων στην ταράτσα από τις συζύγους των αξιωματικών του αιγυπτιακού στρατού, οι οποίες εγκατέστησαν εκεί το υπηρετικό προσωπικό τους. Οι εργαζόμενοι στα νοικοκυριά των στρατιωτικών παραχώρησαν στη συνέχεια, με το αζημίωτο, τα δώματα σε φτωχούς επαρχιώτες ή εργαζόμενους που είχαν ανάγκη από φτηνή στέγη. Έτσι, μια νέα κοινωνία αναπτύχθηκε πάνω στην ταράτσα, εντελώς διαφορετική από την υπόλοιπη πολυκατοικία. Οι εναπομείναντες ξεπεσμένοι αριστοκράτες θα συνυπάρξουν με τους διεφθαρμένους νεόπλουτους αλλά και με τη «νέα, λαϊκή κοινωνία που αναπτύσσεται στην ταράτσα του Μεγάρου» με παιδιά που τρέχουν ξυπόλητα και μισόγυμνα, «γυναίκες που περνούν τη μέρα τους μαγειρεύοντας, κουτσομπολεύοντας και καυγαδίζοντας» και άνδρες που επιστρέφοντας εξαντλημένοι προσβλέπουν σε τρεις απολαύσεις: ένα πιάτο φαΐ, λίγο μουασέλ και σεξ. Το κτίριο ενσωματώνει, κατά κάποιο τρόπο, τις κοινωνικές μεταβολές που υπέστη η Αίγυπτος τα τελευταία εξήντα-εβδομήντα χρόνια.

Με κινηματογραφική γραφή (δεν είναι τυχαίο ότι έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον αιγύπτιο σκηνοθέτη Marwan Hamed ) και με αβίαστο τρόπο ο συγγραφέας δημιουργεί ένα μυθιστόρημα χαρακτήρων, καλών και κακών, σπουδαίων και ασήμαντων αλλά πάντως αληθινών, με πόθους και πάθη. Εναλλάσσοντας την οπτική του γωνία σκιαγραφεί με ρεαλισμό τον Ζάκι Πασά, έναν πλούσιο κοσμοπολίτη μεσήλικα (τον πιο συμπαθή κατά τη γνώμη μας ήρωα), τον Τάχα, τον γιο του θυρωρού που γίνεται εξτρεμιστής, τη Μποσάινα, μια κοπέλα που εξαιτίας της ανέχειας γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους εργοδότες της, τον αδίστακτο επιχειρηματία χατζή Αζάμ, το Χάτιμ έναν ομοφυλόφιλο αστό δημοσιογράφο και τον αγαπημένο του Άμπου, τον υπηρέτη Αμπασχαρούν και τον αδερφό του Μαλάκ. Ο συγγραφέας παρατηρεί τους ήρωες του με τόλμη και εξηγώντας τα κίνητρα και τις επιδιώξεις τους καταφέρνει να δημιουργήσει ολοκληρωμένους χαρακτήρες. Τα πρόσωπα δρουν στη σύγχρονη Αίγυπτο που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα όπως η φτώχεια (σελ.80 «Αυτή η χώρα δεν ανήκει σε μας, Τάχα. Ανήκει σ΄ αυτούς που έχουν λεφτά»),,οι ταξικές διαφορές ( ο Τάχα ένας νέος ικανός και φιλόδοξος, προσπάθησε να μπει στη Σχολή της Αστυνομίας αλλά δε έγινε δεκτός μόνο και μόνο γιατί ήταν γιος θυρωρού - σελ.29 «Τα παιδιά των ταπεινών μην τα μαθαίνετε», τη διαφθορά και την υποκρισία στον κλήρο και στην πολιτική (σελ. 112: «Ο αιγυπτιακός λαός είναι ο πιο χειραγωγήσιμος λαός της Γης. Μόλις πάρεις την εξουσία, σου υποτάσσεται, σέρνεται στα πόδια σου και μπορείς να τον κάνεις ό,τι θέλεις. Όποιο κόμμα κι αν είναι στην εξουσία, όταν διενεργεί εκλογές, δεν μπορεί παρά να τις κερδίσει, γιατί ο Αιγύπτιος δεν μπορεί παρά να υποστηρίξει την κυβέρνησή του» ή στη σελ.113: ο χατζής Αζάμ, αφού εξαγόρασε την εκλογή του ως βουλευτής δίνοντας ένα τεράστιο ποσό στον Αλ-Φούλι ,τον αμοραλιστή γενικό Γραμματέα του Πατριωτικού Κόμματος προσεύχεται(!) μαζί του επισφραγίζοντας τη συμφωνία).Ολόκληρο το βιβλίο διαρρέεται από τη σύγκρουση μεταξύ του προοδευτικού στοιχείου και του ακραίου θρησκευτικού (σελ. 121: «Για πρώτη του φορά κατάλαβε ότι η αιγυπτιακή κοινωνία όχι μόνο βρισκόταν ακόμα στην Εποχή της Άγνοιας αλλά δεν ήταν καν ισλαμική, γι’ αυτό ο ηγέτης της εμπόδιζε την εφαρμογή των νόμων του θεού που οι εντολές του καταστρατηγούνταν απροκάλυπτα, το δε Κράτος επέτρεπε το αλκοόλ, τη συνουσία και την τοκογλυφία»).Φυσικά από το βιβλίο δε λείπουν οι αναφορές για τη θέση της γυναίκας (σελ.24 «Οι άνδρες δε δίνουν και πολλή σημασία στους καβγάδες των γυναικών, τους οποίους θεωρούν μία ακόμα απόδειξη εκείνης της εγκεφαλικής ανεπάρκειας για την οποία είχε μιλήσει ο Προφήτης»,με αποκορύφωμα την έκτρωση της Σουάντ παρά τη θέληση της.

Όπως σημειώνεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου ανάλογο θέμα πραγματεύεται και ο δικός Μ. Καραγάτσης στο 10 και μάλιστα με τον ίδιο ρεαλισμό και την ίδια οξυδέρκεια. Όπως επισημάνθηκε στη συζήτησή μας η ιστορία του Καλογερά στο 10 δε διαφέρει από την ιστορία του Ζάκι Πασά στο Μέγαρο.

Και αφού ο Ασουάνι καταφέρνει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον ολοκληρώνει με συνέπεια μία μία τις ιστορίες του, δίνοντας σε άλλες δυσάρεστο και σε άλλες αίσιο τέλος. Κάπως έτσι όμως δε συμβαίνει και στη ζωή; Όσο για τον αναγνώστη κλείνει το βιβλίο με εκείνο το αίσθημα ικανοποίησης που του αφήνει ένα ωραίο βιβλίο.

Ελένη Κρικέλη

Συνέντευξη Γιάννη Μακριδάκη στο BarouakNet

2011-01-10T18:21:00.000+02:00

Κ Α Λ Η - Χ Ρ Ο Ν Ι Α

2011-01-06T22:49:00.001+02:00

2010-12-14T17:39:00.001+02:00

Book Swap

Bring your used book

and swap it with another

Eleftherias Square, Kos

Saturday 18^th and Sunday 19^th
December 2010

10.00-13.00 a.m.

Book Club of Kos

ΒΙΒΛΙΟΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ 18 και 19 Δεκ. 2010 στην πλατεία Ελευθερίας

2010-12-13T12:34:00.002+02:00

18 και 19 Δεκεμβρίου

10,00 π.μ. με 1,00 μ.μ.

φωτογραφικό υλικό:

Ελένης Πριοβόλου - Όπως ήθελα να ζήσω.

2010-12-08T16:19:00.004+02:00

Ελένης Πριοβόλου Όπως ήθελα να ζήσω.

8 Δεκεμβρίου 2010

Πρώτο στις προτιμήσεις των αναγνωστών αναδείχθηκε το μυθιστόρημα της Ελένης Πριοβόλου Όπως ήθελα να ζήσω. Ένα μυθιστόρημα εποχής όπου οι ρομαντικοί έρωτες συνυπάρχουν με τις ρηξικέλευθες πολιτικές ιδέες της ταραγμένης περιόδου στις τελευταίες δεκαετίες του 19^ου αιώνα.

Το Βραβείο Αναγνωστών είναι ένας θεσμός ετών στην Ευρώπη, αλλά στην Ελλάδα ξεκίνησε μόλις το 2005, με το βραβείο να απονέμεται στην Ευγενία Φακίνου για το βιβλίο Η μέθοδος της Ορλεάνης. Άλλοι συγγραφείς των Εκδόσεων Καστανιώτη που έχουν τιμηθεί με το Βραβείο Αναγνωστών είναι η Ρέα Γαλανάκη, για το βιβλίο της Αμίλητα, βαθιά νερά (2006), και ο Ανδρέας Μήτσου, για το βιβλίο του Ο κύριος Επισκοπάκης (2007).

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θεσμό του Βραβείου Αναγνωστών μπορείτε να επισκεφθείτε το site του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (www.ekebi.gr).

Το βιβλίο

Ελλάδα, τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Δικομματισμός, φαυλοκρατία, πολιτευτές, τραμπούκοι, «χρυσοκάνθαροι» και τραπεζίτες καθορίζουν το πολιτικό και το οικονομικό σκηνικό. Μέσα σε αυτό το κλίμα έρχεται στην Αθήνα ο έμπορος-ταξιδευτής Ρωμαίος Αγγουλές: φύση καλλιτεχνική και αντισυμβατική, αποφασίζει να εγκατασταθεί και, αντί για χρηματιστηριακά παιχνίδια, να επενδύσει στην «ωραιότητα». Με την εκτός γάμου θυγατέρα του Ροζίτα και τον παραγιό του Σωτήρη Κονταξή φυτεύουν ροδώνα, στον οποίο ευελπιστούν να συμπεριλάβουν όλες τις γνωστές ποικιλίες ρόδων, αλλά και να δημιουργήσουν νέα είδη, φτάνοντας ως την επίτευξη του «γαλάζιου ρόδου». Ο Pοδώνας του Κεραμεικού, η περίφημη «Ρόδων Πολιτεία», γίνεται σύντομα η κολυμβήθρα των πρωτοπόρων ιδεών. Εκεί θα εμβαπτισθούν οι ανήσυχοι νέοι, θα καταφύγουν οι παλαιότεροι αντιμοναρχικοί, ενώ παράλληλα θα δοκιμαστούν τα ανθρώπινα πάθη, ο έρωτας και η αντοχή, σε μια Αθήνα αγνώριστη, που εκπλήσσει διαρκώς τον αναγνώστη, είτε με τις διαφορές της είτε με τα κρυμμένα σε αυτήν «σημεία των καιρών μας». Ένα μυθιστόρημα εποχής για όλους εκείνους που έζησαν «όπως ήθελαν να ζήσουν», κληροδοτώντας στους επόμενους τους σπόρους της ουτοπίας.

Η συγγραφέας

Η Ελένη Πριοβόλου γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Μεσολογγίου και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες. Γράφει αναζητώντας την ευρυθμία και την καθαρότητα του λόγου. Η τάση να αναπαριστά με σύμβολα τον κόσμο τη στράτευσε στο παραμύθι, το οποίο υπηρετεί επί είκοσι τρία έτη. Έχει καταθέσει δεκαεπτά βιβλία για παιδιά και εφήβους και αυτό είναι το τρίτο μυθιστόρημα που υπογράφει για μεγάλους.

Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν

Βραβείο Αναγνωστών 2010

2010-12-07T08:23:00.002+02:00

Η ανακοίνωση και η βράβευση του νικητή

θα γίνει την Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010 σε ζωντανή σύνδεση με την καθημερινή ενημερωτική εκπομπή «Συμβαίνει τώρα» της ΝΕΤ ενώ στις 8 το βράδυ της ίδιας ημέρας τον βραβευμένο συγγραφέα θα παρουσιάσει η Έλενα Διάκου στην εκπομπή «Ημερολόγια καταστρώματος» του Δεύτερου Προγράμματος της ΕΡΑ.

Οδυσσέας και Μπλουζ - Ευγενεία Φακίνου

2010-11-28T18:59:00.002+02:00

Την Κυριακή 21 Νοεμβρίου μιλήσαμε για το βιβλίο:

«Οδυσσέας και Μπλουζ» της Ευγενίας Φακίνου

Το πρόσφατο βιβλίο με τον αλληγορικό και συμβολικό τίτλο «Οδυσσέας και Μπλουζ» της Ευγενίας Φακίνου αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης και συζήτησης στην τελευταία συνάντηση της Λέσχης μας . Οι απόψεις πολλές και διαφορετικές.
Ο Οδυσσέας ένας εξηντάχρονος παράξενος συγγραφέας μετά την τεράστια εκδοτική επιτυχία που γνώρισε επιλέγει την απομόνωση σε ένα ορεινό χωριό. « Γεννιέται κάποιος μονόχνοτος, ιδιόρρυθμος και εκκεντρικός ή διαμορφώνεται από το περιβάλλον και τις συνθήκες;» αναρωτιέται ο αφηγητής. Αφήνοντας μισοτελειωμένο το τελευταίο του συγγραφικό πόνημα «Το Τρένο των νεφών», έχει εγκατασταθεί στο Κόκκινο Σπίτι παρέα με τα σκυλιά του αποφεύγοντας οποιαδήποτε σχέση και επαφή με κάθε άνθρωπο, «ένας λύκος μακριά από την αγέλη» σελ. 79. Ζει με το φόβο του θανάτου έχοντας ως σκοπό να βάλει τέλος στη ζωή του. Την «ηρεμία» του έρχεται να ταράξει η νεαρή Μπλουζ –που την ονόμασε έτσι η μητέρα της, επειδή αγαπούσε τα μπλουζ και τη Νίνα Σιμόν- μια επιμελήτρια κειμένων και σκηνοθέτις ντοκιμαντέρ. Η αποστολή της είναι συγκεκριμένη: να ωθήσει το συγγραφέα να συνεχίσει τη το βιβλίο του.
Οι αντιξοότητες πολλές, τα μυστικά πολλά και τα ψεύδη ακόμη περισσότερα. Όλα ανατρέπονται. Η Αίθουσα του Χρόνου, της Χαμένης Αθωότητας, της Θάλασσας και των Αυτόχειρων συγγραφέων παίζουν το ρόλο τους στη μαγευτική ατμόσφαιρα που υποβάλλεται πλημμυρισμένη με φύση, βότανα, δέντρα και λουλούδια.
Πρόκειται για «ένα ψυχολογικό θρίλερ»- σύμφωνα με το σημείωμα του συγγραφέα- για τη λογοτεχνία, τον κόσμο και την αγωνία του συγγραφέα: « Μόνο που πέθαναν οι λέξεις. Ο συγγραφέας έχει για ψωμί τις λέξεις. Θα πεθάνω από ασιτία…» σελ. 161,αυτοπαγιδεύεται στην παθητικότητα και τη μοναχικότητα, διότι «η ζωή, όπως και η έρημος, είναι γεμάτη αντικατοπτρισμούς» σελ. 142
Είναι ένα βιβλίο για τον έρωτα και τη ζώσα ζωή που παρακινεί τον ήρωά μας να ολοκληρώσει το Τρένο των νεφών -ένα άκρως σουρεαλιστικό βιβλίο μέσα στο βιβλίο, που δίνεται με μαγικό και σχεδόν σουρεαλιστικό τρόπο. Επίσης, είναι ένα βιβλίο για το φόβο και την κακία που εγείρει οτιδήποτε ή οποιοσδήποτε διαφορετικός.
Τέλος, αν και σε αρκετά σημεία θυμίζει «συνηθισμένη» ιστορία σχέσεων, χωρίς πρωτοτυπίες και αιφνιδιασμούς με βιαστική παρουσίαση ρόλων και πράξεων, αποτελεί ένα βιβλίο που χάρη στο λιτό του ύφος «φεύγει» γρήγορα και αφήνει μια γλυκιά γεύση, αυτή της ζωής.
Κάποιοι ικανοποιήθηκαν με αυτό το ταξίδι, άλλοι όχι. «Στο κάτω κάτω, κάθε αναγνώστης ανακαλύπτει ό,τι αυτός θέλει και μπορεί. Εμείς – οι συγγραφείς- ρίχνουμε ένα μπουκάλι στη θάλασσα, αλλά το ποιος θα το βρει και πώς θ’ αντιδράσει δεν είναι στο χέρι μας. Θεωρώ ότι ο αναγνώστης είναι συν-συγγραφέας».σελ. 102-103

Μαρίνα

Οι εκτελεστές - Γιώργος Σκούρτης

2010-11-11T21:21:00.002+02:00

Απόγευμα Κυριακής 24 Οκτωβρίου 2010 συναντηθήκε και πάλι η παρέα της λέσχης, με θέμα συζήτησης αυτή τη φορά το τρίτο βιβλίο από μια τριλογία του Σκούρτη " ΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ".
Θεατρικό έργο του συγγραφέα που ξεχειλίζει από οργή για την κοινωνία και τα αίτια που μπορεί να πληγώσουν,να απελπίσουν, να θυμώσουν και να βάλουν ανθρώπους στο περιθώριο κάνοντάς τους πολλές φορές τιμωρούς σε ότι θεωρούν ότι τους αδίκησε.
Κεντρικά πρόσωπα τρεις άνθρωποι, τρία αδέλφια στο περιθώριο της ζωής, ένας διανοούμενος, ένας καλλιτέχνης και ένα ποινικός κρατούμενος οι οποίοι καταδιώκονται για ληστεία μετά φόνου και μια γυναίκα η οποία αν και υπάρχει μόνο σαν αναφορά εντούτοις παίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή και των τριών.
Στο κρησφύγετο που θα βρεθούν θα κάνουν αναδρομή στην ζωή τους, θα θυμηθούν τον νεκρό πατέρα τους, έναν κυνηγημένο αριστερό, θα εκφράσουν την οργή και την πίκρα τους για ό,τι η ζωή τους στέρησε και μέσα από εσωτερικές επώδυνες συγκρούσεις θα βγάλουν στην επιφάνεια κρυμμένα μυστικά συνειδητοποιώντας το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται.
Για πρώτη φορά είναι έτοιμοι να πάρουν οι ίδιοι αποφάσεις για τη ζωή τους.
Αυτός ο θάνατος είναι δικός μας ..... λένε και το εννοούν.
Ο θυμός, η απελπισία και ταυτόχρονα η απόφασή τους να μην είναι πια θύματα κανενός κοινωνικού συστήματος θα τους μετατρέψουν σε ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ, θα αποφασίσουν αυτοί για το θανατό τους και μια έκρηξη θα ρίξει τους τίτλους τέλους του έργου.
Το βιβλίο άρεσε σε όλους και αποτέλεσε την αφορμή μιας κουβέντας πάνω στα κοινωνικά θέματα που θίγονται στο βιβλίο, ναρκωτικά, εξουσία του χρήματος, τη βία οποιασδήποτε μορφής εξουσίας επισημαίνοντας ότι αν και θίγονται επιφανειακά στο βιβλίο, στο θεατρικό σανίδι σίγουρα θα έχουν την δυναμική που χρειάζονται.
Εντοπίσαμε τις συναισθηματικές μεταπτώσεις που έχουν οι πρωταγωνιστές περνώντας από την οργή στην ηρεμία και από την σκληρότητα στην ευαισθησία κατανοώντας τελικά γιατί επέλεξαν ένα φρικτό τέλος, παρά μια φρίκη χωρίς τέλος.......

Τ.

Βραβείο Αναγνωστών 2010

2010-11-10T18:26:00.000+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Βραβείο Αναγνωστών 2010

Η ψηφοφορία αρχίζει...

Για έκτη χρονιά οι αναγνώστες παίρνουν τον λόγο και ψηφίζουν
το αγαπημένο τους μυθιστόρημα.Είστε βιβλιόφιλος;
Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό για το μυθιστόρημα της χρονιάς.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) ξεκινά από σήμερα τη διαδικασία ψηφοφορίας για την ανάδειξη του αγαπημένου ελληνικού μυθιστορήματος της χρονιάς.

Η «βραχεία λίστα» των 15 βιβλίων που κατήρτισαν με την ψήφο τους μέλη Λεσχών Ανάγνωσης από τις 280 που λειτουργούν σ’ όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι η εξής (με αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με το επώνυμο κάθε συγγραφέα):

	Ποιος θυμάται τον Αλφόνς του Κώστα Ακρίβου, Εκδόσεις Μεταίχμιο (στείλτε ΒΑ 1 στο 54160)
	Η Εβραία νύφη του Νίκου Δαββέτα, Εκδόσεις Κέδρος (στείλτε ΒΑ 2 στο 54160)
	Ένα πεινασμένο στόμα της Λένας Διβάνη, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 3 στο 54160)
	Το μοναστήρι του Πάνου Καρνέζη, Εκδόσεις Α. Α. Λιβάνη (στείλτε ΒΑ 4 στο 54160)
	Ανίσχυρος άγγελος του Μάνου Κοντολέων, Εκδόσεις Πατάκη (στείλτε ΒΑ 5 στο 54160)
	Η ξυπόλυτη των Αθηνών της Φιλομήλας Λαπατά, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 6 στο 54160)
	Αχμές, ο γιος του Φεγγαριού του Τεύκρου Μιχαηλίδη, Εκδόσεις Πόλις (στείλτε ΒΑ 7 στο 54160)
	Απόψε δεν έχουμε φίλους της Σοφίας Νικολαΐδου, Εκδόσεις Μεταίχμιο (στείλτε ΒΑ 8 στο 54160)
	Η εκδίκηση της Σιλάνας του Γιάννη Ξανθούλη, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα (στείλτε ΒΑ 9 στο 54160)
	Οι κόρες της λησμονιάς του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, Εκδόσεις Ψυχογιός (στείλτε ΒΑ 10 στο 54160)
	Όπως ήθελα να ζήσω της Ελένης Πριοβόλου, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 11 στο 54160)
	Το μαύρο μάμπα του Νίκου Σακελλαρόπουλου, Εκδόσεις Βεργίνα (στείλτε ΒΑ 12 στο 54160)
	Το χάρισμα της Βέρθας της Φωτεινής Τσαλίκογλου, Εκδόσεις Καστανιώτη (στείλτε ΒΑ 13 στο 54160)
	Η θλίψη της Λέαινας του Βασίλη Τσιρώνη, Εκδόσεις ΑλΔΕ (στείλτε ΒΑ 14 στο 54160)
	Πατρίδα από βαμβάκι της Ελενας Χουζούρη, Εκδόσεις Κέδρος (στείλτε ΒΑ 15 στο 54160)

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου προσκαλεί το αναγνωστικό κοινό να επιλέξει, από σήμερα 10 Νοεμβρίου έως τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010, το αγαπημένο βιβλίο της χρονιάς, ανάμεσα στα δεκαπέντε της βραχείας λίστας (έκδοσης 1/10/2009 – 30/9/2010).*
Το τελικό αποτέλεσμα της ψηφοφορίας προκύπτει κατά το ήμισυ (50%) από την ψήφο των αναγνωστών ενώ το υπόλοιπο 50% βγαίνει από τις ψήφους που έχουν ήδη δώσει οι Λέσχες Ανάγνωσης (από τις οποίες προέκυψε η βραχεία λίστα).

* Συμμετέχουν όλοι οι συγγραφείς που εκδίδουν βιβλίο στις παραπάνω ημερομηνίες εκτός από τον Πρόεδρο και τα ενεργά μέλη του Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ και όσοι έχουν βραβευτεί τα προηγούμενα 5 χρόνια.

Υπενθυμίζουμε ότι το αναγνωστικό κοινό τίμησε με την ψήφο του:

2009 - «Ιμαρέτ» του Γιάννη Καλπούζου
2008 - «Όλα σου τα ‘μαθα μα ξέχασα μια λέξη» του Δημήτρη Μπουραντά
2007 - «Ο κύριος Επισκοπάκης» του Ανδρέα Μήτσου
2006 - «Αμίλητα βαθιά νερά»της Ρέα Γαλανάκη
2005 - «Η μέθοδος της Ορλεάνης» της Ευγενίας Φακίνου

εκτοξεύοντάς τα για πολλούς μήνες στις λίστες των ευπώλητων.

Πότε ψηφίζετε: 10 Νοεμβρίου – 6 Δεκεμβρίου 2010
Πώς ψηφίζετε: Στείλτε με sms (χρέωση απλού μηνύματος)
τον κωδικό που αντιστοιχεί στο βιβλίο της επιλογής σας, στο 54160

Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.

Η ψήφος σας καταχωρείται αυτόματα.

Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ποίησης για μαθητές όλης της χώρας

2010-10-28T21:52:00.000+03:00

Δέκατο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ποίησης για μαθητές όλης της χώρας

Ειδήσεις - Παιδεία

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010 20:09

Μέχρι και 15 Νοεμβρίου μπορούν να υποβάλλουν τα ποιήματά τους οι μαθητές.

Το 10^ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ποίησης και το 6^ο Φεστιβάλ ποίησης - απαγγελίας διοργανώνουν η Ένωση Συγγραφέων και Λογοτεχνών Ευρώπης, με τη συνεργασία του δήμου Θεσσαλονίκης και καλούν τους μαθητές όλης της χώρας, που επιθυμούν να λάβουν μέρος, να υποβάλλουν τα ποιήματά τους μέχρι και 15 Νοεμβρίου 2010.

Θα βραβευθούν ποιήματα 20 μαθητών και θα απονεμηθούν έπαινοι και τιμητικές διακρίσεις. Οι μαθήτριες και μαθητές θα αποστέλλουν τα ποιήματά τους στη διεύθυνση:

Ένωση Συγγραφέων και Λογοτεχνών Ευρώπης,

για το Φεστιβάλ Ποιήσεως,

οδός Πλαταιών 25,

Τ.Κ. 54249- Χαριλάου Θεσσαλονίκης.

Το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Δεκέμβριο 2010.

Οι ενδιαφερόμενοι για περισσότερες πληροφορίες μπορούν να καλούν στα τηλέφωνα: 2310931729 κ. Τσαρτσιώτου και 2310316280, 2310327122, 2310327123, 6979773300 κ. Βασίλη Ρωμούδη.

Ήλιος με Δόντια

2010-10-22T16:56:00.004+03:00

‘Ήλιος με Δόντια’

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΙΔΑΚΗ

Μέσα σε μια ταραχώδη εποχή, Μικρασιατική καταστροφή, Μεσοπόλεμος, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος παρακολουθούμε τη ζωή του Κωνσταντή. Η συμπεριφορά του που δεν ταυτίζεται με το κυρίαρχο μοντέλο συμπεριφοράς τον μετατρέπουν αυτόματα σε αποδιοπομπαίο τράγο.

Ένα γεγονός που συμβαίνει κατά την διάρκεια του πολέμου, η βύθιση ενός πλοίου του Ερυθρού Σταυρού, το οποίο το ζει ως αυτόπτης μάρτυρας, δημιουργούν στον Κωνσταντή ισχυρή ανησυχία και φόβο.

Όταν η σκληρή πραγματικότητα που βιώνει από τα πρώτα χρόνια της ζωής του, συνδυάζεται με μια λανθασμένη εμμένουσα σκέψη, ότι αυτός φέρει την ευθύνη για την βύθιση του πλοίου, δεν αφήνει άλλη διέξοδο, παρά μόνο την τρέλα.

Από την πρώτη στιγμή ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας ενός ανθρώπου (του Κωνσταντή) που μέσω των ελεύθερων συνειρμών προσπαθεί να αφηγηθεί το παρελθόν του. Η μνήμη όμως είναι έντονα τραυματική. Κάθε προσπάθεια έχει σαν αποτέλεσμα να του αναπαράγει την ίδια αρχική συγκίνηση.

Ο Μακριδάκης, μέσα από την αφήγηση του Κωνσταντή που γίνεται με πολλούς τοπικούς ιδιωματισμούς, παραθέτει σημαντικά γεγονότα της ιστορίας της Χίου. Είναι η ιστορία μιας κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από την αντίφαση και την ρευστότητα.

Πέρα από τις μικρές αδυναμίες που εντοπίστηκαν στη συζήτηση που είχαμε για το βιβλίο, λ.χ. αν και κατά πόσο μπορεί να είναι προφορικός ένας τέτοιος λόγος, κρίνοντας συνολικά το βιβλίο θα λέγαμε ότι αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη.

2010-10-06T08:50:00.000+03:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το (.poema..) προτείνει...

Ο τελικός για την πρώτη αθηναϊκή διοργάνωση
Athens Poetry Slam:::

Τα περιοδικά (.poema..), Book Press, (δε)κατα, Index και Poetix προτείνουν στο αναγνωστικό κοινό μια διαφορετική προσέγγιση του ποιητικού λόγου. Ο διαγωνισμός ποιητών που ανεβαίνουν στη σκηνή για να προτείνουν τους στίχους τους με τρόπο θεατρικό, λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Οι καλύτεροι συμμετέχοντες από τέσσερις πόλεις θα διαγωνιστούν για την ανάδειξη του μεγάλου νικητή

την Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010 στις 7:00 μ.μ.στη θερινή σκηνή (2ος όροφος) του πολυχώρου Άνεσις, Κηφισίας 14, Αμπελόκηποι.

Έπαθλο 500 ευρώ
Στην εκδήλωση έχει προσκληθεί να παραστεί ο Μαρκ Κέλι Σμιθ, ο άνθρωπος που ίδρυσε και καθιέρωσε τον θεσμό του Poetry Slam παγκοσμίως
:::
Το «Poetry Slam», όπως έχει επικρατήσει ο αγγλικός όρος, είναι μια απλή παρουσίαση ή, καλύτερα, μια ευκαιρία προσέγγισης με το ευρύτερο κοινό που δεν διαθέτει απαραιτήτως εμπειρία του ποιητικού λόγου ή προσδοκά στην ποίηση μια διαφορετική, εξωστρεφή έκφανση. Άλλος, καινός τρόπος απαγγελίας θυμίζοντας και υπενθυμίζοντας τους αρχαίους Ελληνες ραψωδούς; Παιχνίδι λόγου και κίνησης; Ή, ακόμη, μια αλλοιωμένη αντίληψη των μεσαιωνικών carmina burana;

Η συντακτική ομάδα του (.poema..)

Η Λένα Διβάνη στην Κω!

2010-09-14T23:03:00.003+03:00

Το Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010 η συγγραφέας Λένα Διβάνη ήρθε στην Κω προσκεκλημένη της Λέσχης Ανάγνωσης Κω. Αφορμή για τον ερχομό της ήταν το νέο της βιβλίο «Ένα πεινασμένο στόμα», το οποίο κυκλοφόρησε την άνοιξη.

Η Λέσχη Ανάγνωσης της επιφύλαξε και μια έκπληξη : σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα τους Μ. Σβύνου δραματοποίησε το διήγημα της «Σημάδι θανάτου», από τη συλλογή διηγημάτων «Γιατί δε μιλάς για μένα;»

Η κ. Διβάνη δήλωσε συγκινημένη από τη δραματοποίηση που παρακολούθησε και μας είπε ότι ήταν το πρώτο συγγραφικό της πόνημα και το πρώτο διήγημα που έγραψε. Επίσης αποκάλυψε ότι η συγκίνηση της ήταν διπλή γιατί το πρώτο αυτό βιβλίο το είχε αφιερώσει στη μητέρα της, ενώ το τελευταίο της στον πατέρα της που έχασε πέρσι. Στη συνέχεια η κ. Διβάνη αναφέρθηκε στο νέο της βιβλίο και μας μίλησε για το εργαστήρι του συγγραφέα και το πώς «μαγειρεύεται» ένα βιβλίο. Μας αποκάλυψε το ότι ο σκελετός του βιβλίου της βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία που ήρθε η κατάλληλη στιγμή και βγήκε στην επιφάνεια μετά από πολλά χρόνια ύπαρξης στο πίσω μέρος του μυαλού της. Η αληθινή ιστορία του φίλου της- στον οποίο αφιέρωσε το βιβλίο της- , η γνωριμία με τον ιδιοκτήτη ενός κυνοκομείου που τη μύησε στην εκπαίδευση των σκυλιών- στην οποία βρήκε κοινά στοιχεία με το πως ο ήρωας της διαχειρίζεται το θύμα του και η επιλογή της καταγωγής του ήρωα ήταν τα θέματα στα οποία αναφέρθηκε εκτενώς. Στη συνέχεια η συγγραφέας απάντησε σε ερωτήματα όσων παρευρίσκονταν στην εκδήλωση σχετικά με το βιβλίο της αλλά και την αποστολή του συγγραφέα.

Την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου η κ. Διβάνη βρέθηκε στο ξενοδοχείο Kos Aktis Art Hotel και συζήτησε εκ του σύνεγγυς με τους αναγνώστες των βιβλίων της. Η κουβέντα ήταν ελεύθερη και η κ. Διβάνη μας μίλησε για την συγγραφική εργασία, την δουλειά της στο Πανεπιστήμιο, αλλά και έλυσε απορίες μας που αφορούσαν τα υπόλοιπα βιβλία της.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την κ. Διβάνη για την παρουσία της στο νησί μας και να της ευχηθούμε καλή συνέχεια στη συγγραφική της δραστηριότητα!

Με στείλατε αδιάβαστη! Η Λένα Διβάνη στο PROTAGON

2010-09-10T21:06:00.000+03:00

Με στείλατε αδιάβαστη!

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πήγα για πρώτη φορά στη ζωή μου στην Κω. Όπως είδα με τα ίδια μου τα μάτια, η Κως δεν έχει μόνο φοίνικες, αστεράτες αμμουδερές παραλίες και ορδές τουριστών που σε λίγο θα γίνουν ανώνυμοι αλκοολικοί (προς το παρόν είναι σκέτοι αλκοολικοί με μαζικές τάσεις προς έμετο κατά τις 6 το πρωί). Έχει και μια λέσχη ανάγνωσης που σπάει κόκκαλα! Όταν πριν λίγα χρόνια κάναμε με το ΕΚΕΒΙ την καμπάνια για την εξάπλωση των λεσχών ανάγνωσης, ενός θεσμού τρομερά αγαπημένου σε όλες τις δυτικές χώρες, ούτε στα πιο τρελά όνειρά μου δεν πίστευα πως θα ξεφύτρωναν σ’ όλη την νεόπλουτη Ελλαδίτσα μας τόσοι αναγνωστικοί πυρήνες με τόση (πυρηνική) ενέργεια!

Κυριολεκτικά με στείλατε αδιάβαστη, αγαπητοί αναγνώστες. Αντιπροσωπεία της περί ης ο λόγος Λέσχης πέταξε -με την βοήθεια του ΕΚΕΒΙ- από την Κω στο φεστιβάλ βιβλίου της Θεσσαλονίκης τον Μάϊο, άκουσε τις παρουσιάσεις των συγγραφέων, συνομίλησε με τις άλλες λέσχες, διάβασε ή ξεφύλλισε τα νέα βιβλία κι έκανε τις επιλογές της. Μετά γύρισε πίσω κι ανασκουμπώθηκε. Τα μέλη της διάβασαν, μίλησαν, ανέλυσαν, διαφώνησαν, τα βρήκαν. Όταν με κάλεσαν ήξεραν ακριβώς τι ήθελαν από μένα και όταν το πήραν μου έκαναν ένα αναπάντεχο αντίδωρο: είχαν κινητοποιήσει τη θεατρική τους ομάδα να δώσει σάρκα και οστά στο πρώτο διήγημα που έγραψα ποτέ, το ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. Γυναίκες οι περισσότερες φυσικά (οι παροικούντες την λογοτεχνική Ιερουσαλήμ ξέρουν καλά ότι γυναίκες κυρίως διαβάζουν, όπως και γυναίκες κρατάνε στη ζωή το θέατρο. Η πλειονότης των ανδρών δηλώνει πως διαβάζει «μόνον δοκίμια», πράγμα που σημαίνει τις περισσότερες φορές ότι εντρυφούν στις αναλύσεις του Φίλαθλου για το μέλλον του Παναθηναϊκού).

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι κυρίες αυτές δεν είναι από την Κω, είναι ξένες, «πομαζώματα» στην ντόπια διάλεκτο: πρωτοδιορισμένες καθηγήτριες από όλη την Ελλάδα που κυκλοφορούν παντού με ποδήλατα, μια ιταλίδα μεταφράστρια, μια αλβανίδα υπάλληλος γραφείου κλπ. Οι ντόπιες είναι λίγες (αλλά λέαινες!) Πράγμα που σημαίνει αγαπητοί μου πως η ανησυχία θρέφει το μυαλό όσο η ρουτίνα και η βολή το ακυρώνει. Θυμόσαστε τον εαυτό σας όταν σπουδάζατε στο εξωτερικό; Όταν χρειάστηκε να λείψετε από την εστία σας; Έπρεπε να επανεφεύρετε τον εαυτό σας από την αρχή, να δείτε μια άγνωστη πόλη με άλλα μάτια, να ξυπνήσετε τις αισθήσεις σας να προσλάβουν τις καινούριες παραστάσεις. Πίσω στο σπίτι είναι ζεστά κι αποκοιμιέσαι. Αγαπάτε λοιπόν τους «ανέστιους» γιατί συχνά αυτοί είναι που κάνουν τη διαφορά, αυτοί κατεβάζουν τις πιο καινοτόμες ιδέες. Η Λέσχη ανάγνωσης της Κω φερ’ ειπείν σκέφτηκε το εξής: Τα περασμένα Χριστούγεννα και το καλοκαίρι κάλεσε με πόστερ και ανακοινώσεις όλους τους φιλαναγνώστες να ανταλλάξουν τα διαβασμένα τους βιβλία με άλλα αδιάβαστα! Έστησαν που λέτε έναν πάγκο και περίμεναν. Όποιος έφερνε 3 βιβλία έπαιρνε σε αντάλλαγμα άλλα τρία που δεν είχε διαβάσει. Με διαβεβαίωσαν πως και τις δύο φορές που έκαναν τη γιορτή της ανταλλαγής δεν έμεινε ούτε ένα βιβλίο στον πάγκο –να φανταστείτε μαζεύτηκαν και τα πιτσιρίκια για να ανταλλάξουν τα παλιά τους παραμύθια και κόμικς με άλλα!

Ηθικό δίδαγμα: Κινητοποιηθείτε! Κατεβάστε ιδέες! Δεν έχει νόημα να γκρινιάζουμε ότι τα βιβλία είναι ακριβά και ότι θα ζήσουμε μαύρο χειμώνα. Ένα χαμόγελο έρχεται αεροπορικώς από την Κω!

We are back με τη Λένα Διβάνη: 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2010!!!

2010-08-28T21:27:00.002+03:00

Η Λένα Διβάνη θα είναι μαζί μας για 2 ημέρες

στις 4 Σεπτεμβρίου 2010 στο Πολύκεντρο Θαλασσινού στις 6.30 μ.μ.

για την παρουσίαση του καινούριου βιβλίου της

ΈΝΑ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ ΣΤΟΜΑ

εκδόσεις Καστανιώτη

ISBN: 9789600350876

και

στις 5 Σεπτεμβρίου 2010 στις 12.00 π.μ. στο Η2Ο "Νερό"

για ελεύθερη κουβέντα και καλό καφέ

Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ

στον Μιχάλη Σβίνο και στην ομάδα του:

στους χορηγούς μας:

και στον Σπύρο Κλάδη και το βιβλιοπωλείο του ΕΚΦΡΑΣΗ
για την συνεχή υποστήριξή του!

Μια αγάπη για το καλοκαίρι

2010-07-11T17:42:00.003+03:00

Η λέσχη ανάγνωσης Κω πάει διακοπές…πριν σαλπάρει όμως… προτείνει βιβλία που θα πάρει μαζί της για να τη συντροφέψουν…

• «Κρέας από σταφύλι» της Σταυρούλας Σκαλίδη
• «Δε θα σου κάνω το χατίρι» του Χρήστου Χωμενίδη
• «Αντάλια» του Φώτη Θαλασσινού
• «Σναφ» της Ελένης Γιαννακάκη
• «Ταπείνωση» του Φίλιπ Ροθ
• «Ο άνθρωπος του Τείχους» του Κώστα Βαξεβάνη.
• «Το χάρισμα της Βέρθας» της Φωτεινής Τσαλίκογλου.
• «Ο στρατηγός της νεκρής στρατιάς» του Ismail Kadare
• «Δίψα» του Ivo Andric
• «Οι εκτελεστές» του Γιώργου Σκούρτη
• «Ανίσχυρος άγγελος» του Μάνου Κοντολέων
• «Τα κρόταλα του χρόνου» του Μάριου Μιχαηλίδη

Καλές αναγνώσεις

Ιπποκράτεια 2010

2010-07-10T14:06:00.002+03:00

προγραμμα ιπποκρατειων 3 2010

View more documents from kosalive.

Δίκαια 2010

2010-07-10T14:04:00.001+03:00

Dikaia 2010

View more documents from kosalive.

Βιβλιοανταλλαγές 25 και 26 Ιουνίου 2010

2010-06-23T22:50:00.000+03:00

καθιερώνεται το ραντεβού μας με τις βιβλιοανταλλαγές